Categorie archief: sociale stijgers

Labid.

17u38 roept de digitale klok mij bij de uitgang toe. Met een punthoofd vol muizenissen en een loodzware rugzak stap ik gezwind het voetpad voor het kantoorgebouw op. Hij komt naast me lopen. Zoals een middenvakrijder terwijl ik net invoeg op de snelweg. Exact hetzelfde tempo. Een halve meter van elkaar. Schud ik hem af? Moeilijk met die rugzak en cognac lederen schoenen aan. Rem ik? Neen, ik wil naar huis. Even is het ongemakkelijk stil.

“Meneer, komt er geen tram vandaag?”, opent hij de debatten.

“Neen, jongen. De Lijn staakt. Al vier dagen. Een lekker lang weekend, van vrijdag tot vanavond laat. Heb je dat niet op Twitter gelezen?”

De Lijn Twitter

“Echt? Shiiiiit, dan moet ik nog kilometers stappen! En ik ben al een half uur onderweg.”

“Naar waar moet je?”

“Het Kiel, meneer. De hoek met de Abdijstraat. Lekker chill, daar.”

“Kan je niet fietsen?”

“Euh, niet aan gedacht, meneer. Ik weet eigenlijk niet waar mijn fiets is.”

 

Ik werp vluchtig een blik op zijn voeten. Gele teenslippers. Droomt hij van het strand van Agadir op deze lelijke betonnen boulevard in Hoboken?

 

“Ik moet daar in de buurt passeren. Je kan met me meerijden. Stap maar in.”

auto zafira

“Wauw, meneer, wat een grote auto. Voor een grote familie. Hoeveel kinderen heeft u, meneer?”

“Twee, jongen.”

“Twee? Ik dacht vijf of zo. Zoveel plaats. Hoe heten uw kinderen, meneer?”

“F. en N..”

“V. en M., mooie namen. Hoe oud zijn ze?

”Negen en zeven. En wat is jouw naam?”

“Labid, meneer.”

“Heb je een abonnement op De Lijn?”

“Ja. Altijd met De Lijn, meneer. Waarom staken ze eigenlijk, meneer?”

Tram

“Omdat de werkdruk te hoog is. Ontevredenheid over hun werkschema’s. De chauffeurs hebben geen tijd meer om naar het toilet te gaan.”

“Ni fokke he, meneer. Waarom klagen ze? Mijn nonkel is buschauffeur in Brussel. Hij verdient 2.000 euro netto per maand! Tweeduizend he!”

“Studeer jij nog, Labid?”

“Ja, hier in Hoboken, Don Bosco. Laatste jaar middelbaar. Lassen.”

“Prima keuze, Labid. Lasser is een knelpuntberoep. Volhouden. Je vindt vast snel een job volgend jaar.”

“Echt, meneer? Ik hoop het. Dank u, meneer.”

De Lijn Twitter 2

Toen stak hij zijn hand uit. Een stevige handshake. Thanks bro, sprak z’n gezicht boekdelen. Labid de lasser. Een gokje? Hij komt er wel. Positivo, assertief, beleefd, werklustig. Die last de eindjes wel aan elkaar ;-).

De muizenissen zijn verdwenen. Niet met De Lijn. Met Labid.

 

 

Back to the nineties.

Hey boy hey girl! Om met Chemical Brothers in huis te vallen.

Las u de drie artikelen hieronder ook de afgelopen weken? U hoorde misschien een flard waaien op de radio. Of op de sociale media. Daar stormde het tussen polariserende voor- en tegenstanders. Weliswaar in een glas water maar in tijden van waterschaarste tellen die stormpjes volwaardig mee. Het regent vanochtend, het stof is gaan liggen. Tijd voor sereniteit. En muziek.

1.“Vakantiejobs uitsluitend geven aan familie van personeel is discriminatie”. Dat zegt fruitsorteermachineUnia in De Standaard van 31 mei. Knuppels gooien in het hoenderhok, daarin blinkt Unia met verve uit. Ze hebben een punt. Ik schreef in de jaren negentig iedere lente tonnen papieren sollicitatiebrieven op zoek naar een intellectueel verrijkende studentenjob. De beurswaarde van Bpost piekt er nog steeds van. De zoektocht eindigde vaak aan de fruitsorteermachine. Afstompend, fair betaald en telkens weer doping voor mijn arbeidsethos.

This article smells like teen spirit.

 

2.“Beursstudent heeft beduidend minder slaagkans”. Dat zegt minister van Onderwijs Hilde-Crevits-02Hilde Crevits in De Standaard van 22 mei. 38 procent tegenover 52 procent zonder studiebeurs. Dat verklaart de uitgedunde groep laatstejaars met wie ik op het einde van de nineties in de rij stond om mijn studiebeurs administratief te fixen. Een verhaal van 10 kleine negers? De aanhouder wint, zoals die zwarte jongen in de marathon.

No no, there’s no limit. Gààn met 2Unlimited.

 

3.“Hoe lager je afkomst, hoe kleiner je wereld”. Dat zegt Professor Hendrik Vos in een messcherpe column in De Standaard van 27 juni. Over de ongelijke kennis van het Engels in het hoger onderwijs. Een Bachelor of Arts of een Master in Science, dat klinkt u en ik als muziek in de oren. Maar wat met complete vakken in het Engels? “Franky’s,  Najibs en zelfs sommige docenten worstelen er beduidend meer mee dan de anglofiele Erasmusstudent”, aldus de professor. Sounds like music in my ears.

En dus een Vlaamse plaat. Een klassieker. Over de mensen op de arbeidsmarkt en zo.

Gorki

Met welke gebeurtenis associeert u uw favoriete ninities plaat? Katapulteerden de drie krantenartikelen u weer helemaal naar uw studietijd? Dan bent u misschien een sociale stijger. Zo’n ruwe diamant wiens talent mettertijd ontbolstert. Lees er mijn blogpost uit 2015 nog eens op na. Wie weet schrijf ik er ooit een boek over. Vol met sociale stijgers. Reacties? Stuur me een rake tweet of whatsapp. Een echte old-school-nineties mail mag ook :-).

Gert

@gertverlinden1 | 0497/100.976 | gert_verlinden@yahoo.com

 

Foto’s: knack.be, cdenv.be, machinetrack.nl

 

 

Ambities? Van droom naar daad met deze 10 toptips.

2015. Dat jaar liep ik een marathon en boetseerde m’n job tot een lekker stukje professionele appetijt. Check!

schrijfdag 2017Maart 2017. Op De Schrijfdag van Creatief Schrijven vertoef ik in een zaal met aspirant schrijvers. Auteurs Valerie Eyckmans en Ellen Van Pelt vertellen er samen met “droomversneller” (wat een job!) Cathy Camertijn over dé voorwaarden die leiden naar uw eigen boek.

Beste lezers, die voorwaarden zijn perfect toepasselijk om andere dromen, ambities en projecten te verwezenlijken. Of dat nu een marathon, B&B, wereldreis, carrièreswitch of een eigen fruitplantage is.

Eerst: kent u uw ambitie? Is die helder? Kan en durft u die pitchen? Ok? Check. Dan gaan we hier met de tips:

  1. Kom los van de realiteiten waar u het antwoord al op weet. Want anders had u die ambitie al gerealiseerd.
  2. Kiezen. Met alles wat er bij hoort. Dus ook: schrappen. Neen zeggen. Focussen. Kies slim: behoud een inkomstenbron als vangnet en ga bijvoorbeeld een tijdje deeltijds werken.
  3. Inspireert die nevenjob voldoende? Voorzie “prikkelend bronmateriaal” dat u de smaak doet te pakken krijgen om na de werkuren met goesting aan die droom te werken. Komt u afgepeigerd en mentaal gesloopt thuis? Zoek dan een betere combinatie.
  4. Bouwen aan een droom is niet romantisch. It’s a hell of a job. Hoe gaat u daar mee om?
  5. Creëer een afgeschermde plek en tijd om aan uw plan te werken. Een schrijfkamer, een afwisselend loopparcours, dagelijks een uur werken voor dag en dauw.
  6. Werken! Een droom realiseren is slechts 10 procent inspiratie opdoen. 90 procent is arbeid leveren.
  7. Digitale detox. Facebook en Twitter checken leidt u gemiddeld 11 minuten van uw doel af. Blogs lezen mag wel ;-).
  8. Wijs een “rappeller” aan. Iemand die u regelmatig en subtiel herinnert wat de status van uw droom is. Zoals een keitje in uw schoen. Vervelend, maar u onderneemt actie.
  9. Save the date. Pin een datum wanneer de droom dient uit te komen. En hou u daar staalhard aan.
  10. Maak de droom kenbaar in uw netwerk. Wie weet welke fantastische ideeën u opvangt.

De sleutel is commitment. Hoe belangrijk is uw ambitie? Wat investeert u er in?

Zelf fantaseer ik stiekem over een boek over sociale stijgers of lopende leiders. En ik bots steevast tegen voorwaarde twee, drie, zeven en negen aan. Mijn plan staat in de koelkast. Straks de houdbaarheidsdatum checken.

Hoe pakt u dat aan?

Met sympathieke schrijfgroeten,

Gert

PS: De schrijfdag gemist en toch schrijfambitie? Lees “Geen excuses meer” van Laurence Verwee.