Categorie archief: Loopbaan

Groen gras of glad ijs?

Dag sympathieke lezers,

Didier veranderde van job… na dertien jaar bij zijn vorige werkgever. Dat vergt lef! Didier schreef er speciaal voor u een gastblog over. Met een scheut zomerse gedachten er bij. Vlij u neer en relax.

 

Ik ga op reis en ik neem mee…Didier

Wat neem ik mee op reis? Er alleen al aan denken doet dromen van een zalige zomervakantie. Want ‘op reis’ staat voor genieten van ongekende ervaringen. Nieuwe mensen ontmoeten ook. Een andere omgeving waarin u uw weg moet zoeken. Kortom, uw leven rijker maken.

Het lijkt wel op een jobswitch. Ik veranderde net voor de zomer van werkgever en het voelde net zo aan. Nieuwe collega’s ontmoeten in een andere setting. Klanten leren kennen. Inwerken in ongekende workflows. Tools en systemen ontdekken.

Mindset

Die mentale flexibiliteit om u aan te passen aan nieuwe omgevingen verrijkt uw leven. Of u nu op reis gaat of een nieuwe job aanpakt: zelfde effect. Met de juiste mindset bekijkt u het als een grote ontdekkingsreis. En inderdaad, u moet zich aanpassen aan andere gebruiken. De juiste dosis opgedane ervaring meenemen naar uw nieuwe werkgever. En vooral met een open geest alles wat u zal meemaken stevig omarmen.

Groen gras of glad ijs?

Soms raadden mensen het af om te veranderen. Goedbedoeld advies zoals “is het gras wel groener aan de overkant, Didier? Laat je al het gekende achter om je in iets onbekends te storten?”

Maar is dat niet die zalige periode waar reizen voor staat? Daar geniet u van al die andere prikkels. En na een tijdje voelt die nieuwe omgeving heus ook wel vertrouwd. Uw eerste werkdag op uw vorige job was toch ook best onzeker? En op het einde voelde die zo ontzettend bekend aan.

Wie weet wilt u het slapen in een krappe en hete tent in de Midi-Pyrénées na twee weken ook al niet meer missen.

Prettige reis!

Didier.

 

Didier is een slashie: sinds juni 2017 Application Consultant bij Attentia. En daarnaast zaakvoerder van Niettelang.be.

Ook gastbloggen? Neem dan nu contact met me op.

 

 

Welke foto past bij uw loopbaan?

loopbanen in beweging“Loopbanen in beweging”. Zo luidt de titel van het nieuwe boek van Prof. Dr. Ans De Vos van Antwerp Management School. Ik zat 20 april op de eerste rij tijdens het event van Personnel Managers Club, VOV Lerend Netwerk en Vocap over loopbanen in beweging.

Het boek? Na dit event staat het met stip op mijn leeslijst!

 

Hoe kijkt u naar uw loopbaan? Laat de loopbaanpaden bij uw werkgever los. Vaak ontbreken ze. Of u geraakt er niet op. Wil u zelf de regisseur zijn van uw loopbaan? Neem het loopbaanstuur stevig in de handen. Hulp nodig? Met loopbaanbegeleiding komt u al een heel eind.

Hoe kijkt u naar uw loopbaan? 3 prettige suggesties van de professor:

  1. De Vlooybergtoren in Tielt-Winge.

trap

Werkt u bij een Big4 internationaal consultancy bedrijf? Dan ziet uw carrière er misschien zo uit. Of scheert u gewoon hoge toppen bij de Callboys?

Het gros van de loopbanen ziet er niet zo uit. Een loopbaan is geen aaneenschakeling van verticale promoties. Tip van de professor: overschat het belang van een loopbaan niet. Voeten op de grond, letterlijk en figuurlijk.

 

2. Langnek in de Efteling.

langnekU ziet meer loopbaanopportuniteiten door af en toe uw nek uit te steken.

Niets voor u? Vraag dan uw leidinggevende naar het perspectief. Leidinggevenden en managers zien door hun hoge functie meer dan medewerkers.

Bent u leidinggevende? Geef uw mensen dan een “loopbaanlandkaart” mee. Zoals kinderen in de Efteling. Dynamiek gegarandeerd.

kaart efteling

 

3. De Cakewalk op de kermis

cakewalk

Een oeroude attractie. In de cakewalk voelt u de kriebels. Er liggen onverwachte hindernissen op uw traject, bijvoorbeeld een trillende vloer of een bewegende trap. Hoe u dan op uw loopbaanbestemming geraakt? Met durf en lef. En met de hulp van de andere mensen. Die u moet vertrouwen. Zo gaat het ook tijdens uw loopbaan. Volgende keer toch met de collega’s naar de Sinksenfoor?

 

Wat is een loopbaan? Het antwoord is persoonlijk en uniek. Ieders verwachting is anders. We hebben allen onze eigen doelen. marathonMijn loopbaan is een marathon in een prachtige stad, met hellingen, bochten, zalige en verdoemde momenten, en veel ontmoetingen onderweg.

En hoe ziet uw loopbaan er uit, beste lezer?

Ik hoor het graag.

Tot ziens,

Gert

 

Met dank aan Prof. Dr. Ans De Vos

Foto’s: De Efteling, Hebbes.be, Supercakewalk.nl.

Ambities? Van droom naar daad met deze 10 toptips.

2015. Dat jaar liep ik een marathon en boetseerde m’n job tot een lekker stukje professionele appetijt. Check!

schrijfdag 2017Maart 2017. Op De Schrijfdag van Creatief Schrijven vertoef ik in een zaal met aspirant schrijvers. Auteurs Valerie Eyckmans en Ellen Van Pelt vertellen er samen met “droomversneller” (wat een job!) Cathy Camertijn over dé voorwaarden die leiden naar uw eigen boek.

Beste lezers, die voorwaarden zijn perfect toepasselijk om andere dromen, ambities en projecten te verwezenlijken. Of dat nu een marathon, B&B, wereldreis, carrièreswitch of een eigen fruitplantage is.

Eerst: kent u uw ambitie? Is die helder? Kan en durft u die pitchen? Ok? Check. Dan gaan we hier met de tips:

  1. Kom los van de realiteiten waar u het antwoord al op weet. Want anders had u die ambitie al gerealiseerd.
  2. Kiezen. Met alles wat er bij hoort. Dus ook: schrappen. Neen zeggen. Focussen. Kies slim: behoud een inkomstenbron als vangnet en ga bijvoorbeeld een tijdje deeltijds werken.
  3. Inspireert die nevenjob voldoende? Voorzie “prikkelend bronmateriaal” dat u de smaak doet te pakken krijgen om na de werkuren met goesting aan die droom te werken. Komt u afgepeigerd en mentaal gesloopt thuis? Zoek dan een betere combinatie.
  4. Bouwen aan een droom is niet romantisch. It’s a hell of a job. Hoe gaat u daar mee om?
  5. Creëer een afgeschermde plek en tijd om aan uw plan te werken. Een schrijfkamer, een afwisselend loopparcours, dagelijks een uur werken voor dag en dauw.
  6. Werken! Een droom realiseren is slechts 10 procent inspiratie opdoen. 90 procent is arbeid leveren.
  7. Digitale detox. Facebook en Twitter checken leidt u gemiddeld 11 minuten van uw doel af. Blogs lezen mag wel ;-).
  8. Wijs een “rappeller” aan. Iemand die u regelmatig en subtiel herinnert wat de status van uw droom is. Zoals een keitje in uw schoen. Vervelend, maar u onderneemt actie.
  9. Save the date. Pin een datum wanneer de droom dient uit te komen. En hou u daar staalhard aan.
  10. Maak de droom kenbaar in uw netwerk. Wie weet welke fantastische ideeën u opvangt.

De sleutel is commitment. Hoe belangrijk is uw ambitie? Wat investeert u er in?

Zelf fantaseer ik stiekem over een boek over sociale stijgers of lopende leiders. En ik bots steevast tegen voorwaarde twee, drie, zeven en negen aan. Mijn plan staat in de koelkast. Straks de houdbaarheidsdatum checken.

Hoe pakt u dat aan?

Met sympathieke schrijfgroeten,

Gert

PS: De schrijfdag gemist en toch schrijfambitie? Lees “Geen excuses meer” van Laurence Verwee.

 

Kon ik het geluid van de stilte maar wat luider zetten.

Beroemde CEO’s zoals Wouter Torfs (Torfs), Jan Bossuyt (Boss Paints) en Joost Callens (Durabrik) zijn fan. Ze doen het enkele keren per jaar : een stiltedag inlassen.

Mijn favoriete social media expert, Stefaan Lammertyn, liet zich ook verleiden. Een stefaan-lammertynvolledige dag off-line: is dat voor Stefaan niet zoiets als een hongerige leeuw op veggie-donderdag?

Het relaas van zijn stiltedag.

Vooraf

Kon ik het geluid van de stilte maar wat luider zetten… Zeker in turbulente tijden waar rust een schaars goed is. In een maatschappij waar je 24/7 bent geconnecteerd. De iPhone viert z’n tiende verjaardag. Dit kleinood veranderde mijn leven drastisch. Het uwe ook? Ik kan en wil niet meer zonder.

Ook in 2017 staan we bloot aan massaal veel prikkels. Telefoons, mails, Whatsapp, Facebook en Twitter schreeuwen voortdurend om aandacht. Het vermoeit mij.

De rusteloosheid waar filosoof Ignaas Devisch het in zijn gelijknamige boek over heeft, speelt me parten. Ik ben op zoek naar verstilling en ik ben heus niet alleen. Geen geluiden, geen prikkels, helemaal niets. Waar is de off-knop van ons “on-life” leven dat we lijden/leiden?

Omarm de digitale time-out.

De stiltedag

Gwendoline Remmerie is heer en meester van de stilte. Met haar bedrijf Omni Terra organiseert ze stiltedagen in Sint-Denijs of residentieel.

  • Ochtend:

Gwendoline verwachtte om 9u30. Ik had een klein hartje. Off-line zijn voelde onwennig. Ik stapte binnen in een oud atelier met antieke elementen zoals blote bakstenen, gewelven en houtwerk. Gezellige sofa’s en stoelen vulden de ruimte. Twee originele houtkachels bewezen hun nut op die koude winterdag.

De begroeting met de andere stiltezoekers voelde raar. Praten is verboden! We startten met een stilte ontbijt. Ik hoorde alleen mijn buurvrouw haar koffie slurpen. In gebarentaal vroeg ik de melk aan te reiken.

Plots rinkelde letterlijk een belletje. Gwendoline had als gastvrouw spreekrecht. Haar enthousiasme maakte mij met de minuut nieuwsgieriger… wat stond er mij allemaal te wachten?

Gwendoline deelde ons in drie groepen in. De ene groep moest, uiteraard in stilte, een mooie, ronde maansteen aan elkaar doorgeven. Een tweede groep moest gewoon rondwandelen terwijl de laatste groep beurtelings en luidop “Ik ben” zei.

Na tien minuten rinkelde de bel: je kon in je groep blijven of een andere kiezen. Fascinerend om te zien hoe snel de menigte zich organiseerde. Zonder enige verbale interventie.

Daarna verzamelden we in een afzonderlijke meditatieruimte. De gastvrouw speelde muziek. Er werd gezongen. Ik ontdekte de kracht van mantra’s. Daarna improviseerde Gwendoline luidop een tekst. Met herkenbare elementen voor ieder van ons.

En toen regeerde de stilte. Twintig volle minuten zitten in allesoverheersende stilte. Muziek en teksten doken opnieuw op mijn gedachten. En ook de alledaagse beslommeringen: een dringende verplichting voor een klant, de man van de uitgeverij terugbellen, … maar net zoals ik dat in mindfulness leerde, laat ik die gedachten voor wat ze waard zijn.

sneeuw-hoge-venen

  • Middag:

Het middagmaal smaakte fantastisch. Authentieke kost. Met een heerlijke saus van stilte. Daarna maakte ik een korte wandeling. De buitenlucht deed deugd. Wat mij opviel? Zelfs in het landelijke Sint-Denijs is er best veel lawaai.

In de namiddag herhaalden wij het scenario van de voormiddag. We deden opnieuw de oefeningen. Die liepen opvallend vlotter. Alsof we elkaar al beter kenden. En dat zonder één woord uit te wisselen. Een groepsproces kwam op gang. We voelden ons nauwer met elkaar verbonden.

  • Avond:

In stilte aan tafel. Kaarsen gaven een extra dimensie aan de stilte die steeds vertrouwder aanvoelde. Een meditatief moment zorgde voor een vlotte vertering.

Op het einde van de dag mocht onze stem eindelijk van stal. Iedere stiltezoeker deelde zijn ervaring met de groep. De reacties? Iedereen was bijzonder enthousiast en wist die twaalf uren stilte echt te appreciëren. Heerlijk!

  • Naar huis:

Het eerste wat ik deed toen ik in mijn wagen stapte, was die verdomde autoradio afzetten. Toen ik thuis arriveerde vroegen mijn echtgenote en kinderen naar mijn dag. Eerlijk: ik had moeite om het hen te vertellen.

Ik wou het zo graag stil houden… Mijn smartphone heb ik niet meer aangeraakt. Ik heb hem links laten liggen.

The morning-after.

Op kantoor meteen enkele telefoons, mails, berichten, … maar geen wereldschokkende zaken gemist.

Het was opnieuw wennen aan al die prikkels, al dat lawaai.

stefaan-lammertyn2

En nu… enkele weken later.

Ik wil een stiltedag cadeau doen aan al mijn vrienden die ook elke dag druk in de weer zijn. Ze hollen zichzelf regelmatig voorbij in de ratrace van het leven. Die stiltedag werkte echt louterend. Ik ga binnenkort terug. Minstens voor een dag. In tegenstelling tot sociale media, moet er van mij geen mate op stilte staan. Stilte werkt verslavend. Kon ik ze maar meteen wat luider zetten.

Wat doet stilte met u? Ik hoor het graag via gert_verlinden@yahoo.com.

Stefaan noemt zichzelf een social media evangelist. Zijn doel? Klanten sociale media optimaal laten gebruiken. Zijn laatste boek heet toepasselijk “Alles met mate(n)” en in 2017 komt zijn nieuwe boek “#vindikleuk” uit : een leidraad voor ouders in de wereld van sociale media, selfies en games.

Liefste Maggy.

Ik bewonder u.

Waarom? Om uw knalrode getuite lippen, altijd klaar voor een oprechte welkomzoen. U heeft het getroffen in de federale regering: 29 macho’s van teflon die graag hun vrouwelijke collega’s kussen. maggy-de-block

Ik bewonder ook uw uitvinding van de suikertaks op frisdranken. Hoort u die criticasters al zeuren? “Een suikertaks van slechts 1 eurocent! Te weinig om consumenten hun gedrag te veranderen”. Tuut, tuut, het principe telt. Voortschrijdend inzicht. Een volgende federale regering, met of zonder u, verdubbelt die suikertaks minstens zeven keer. Want voor uw en mijn pensioen zetten we toch best een beetje suikerklontjes opzij, niet?

Maggy, ik bewonder u tot op Mars en terug omdat u zich in de politieke jungle een weg heeft gebaand naar uw droomjob. Ik zie u nog stamelen tegen koning Filip bij de eedaflegging: “Sire, ik droom hier al mijn hele leven van”. Eindelijk, Minister van Volksgezondheid!

maggy-de-block-koning

Leefde die droom al op uw 18e, Maggy? Of koos u toen voor de werkzekerheid van een mooi aangeschreven beroep als arts? Een beroep dat bovendien een zinvolle bijdrage levert aan de maatschappij?

Als arts liet u later de politieke microbe in uw lijf lustig woekeren. U sloeg de parallelle weg in richting politiek. Een amusante tijdsbesteding naast de dokterspraktijk. Met gezellige avondvergaderingen waar u de patiënten ontmoet in een andere omgeving.

U deed dat subliem. Zo goed dat u promoveerde tot staatssecretaris voor … Asiel en Migratie.maggy-de-block-asiel Die nieuwkomers vertoefden in Brussel en zijn gemiddeld gezond: nieuwe patiënten leverde dat niet op voor uw praktijk. En toch smeet u zich met het volle gewicht op deze missie.

Dat maakte indruk, Maggy. De mensen luisterden naar u. De pop-pols piekten. Maggy met stip aan de top. En toen liet u tussen uw schattige lippen fijntjes vallen : “Dit is niet mijn droomjob. Wel die van Minister van Volksgezondheid”. De tandem van geneeskunde en politiek. De baas van de dokters. De business partner van de farmaceutische industrie. Op een departement dat al eeuwenlang in handen was van rood, groen en oranje. maggy-de-block-arts

Weet u hoe ik dat noem, Maggy? Job sculpting! U creëert en boetseert uw eigen baan. Op uw maat. Waar uw talenten tot hun volle wasdom komen. Waar u energie van krijgt. En dat ondanks uw belabberde conditie. Wat geeft dat zeven suikertaksen verder? Go, Maggy, go!

Gert.

 

 

Foto’s: De Standaard, Humo, Het Laatste Nieuws.