Categorie archief: Column

Ontgaderen.

Mijn dochter Finne is tien. Ze zit bij de scouts. “Breng jij mij straks naar de vergadering, papa?”, vraagt ze. Zo noemen de scouts dat: een vergadering. Op zondagnamiddag. Ravotten, spelletjes in de modder, lachen en gieren. Waren alle vergaderingen maar scoutsvergaderingen.

FV - kopie2

Ontgaderen

Dat wordt het woord van het jaar. Past mooi in het rijtje van koesterkoffer, samsonseks, kraamkost en flitsmarathon. De definitie van ontgaderen? Minder vergaderen. Anders vergaderen. Slimmer vergaderen. Hoeveel vergaderingen staan er in uw agenda deze week?

Musk & more

Mijn nieuwe sympathieke collega Betty begint me te kennen. Ze stuurde me de taallink van de Taaltelefoon door met het woord van de week: ontgaderen. “Speciaal eentje voor jou Gert ;-).”

Betty haalde de mosterd bij Elon Musk, de visionaire CEO van Tesla. Musk heeft een opvallend advies voor zijn werknemers: “Is de vergadering voor jou niet nuttig? Blijf dan weg. Dat is niet onbeleefd. Het is onbeleefd om een collega te dwingen te blijven en zijn of haar tijd te verdoen.”

Elon Musk ontgaderen

Meer van dat: de CEO van chocolademaker Neuhaus, Ignace Van Doorselaere, gelooft dat er beter niet té veel mensen aan een vergadering deelnemen. Hoe meer mensen, hoe trager. Toch blijven we maar collega’s uitnodigen. Om niemand op de tenen te trappen. Of om meer gewicht te geven aan de meeting. Goed voor uw ego.

Podcast

Dit weekend beluisterde ik een podcast met Ron Maes van The Happy Room. Zijn credo: “no more boring meetings”. Ze zijn onproductief en ellenlang. Hoeveel kost een bedrijf dat? Wat is de impact op de motivatie van medewerkers? We moeten onze vergadergewoontes in vraag stellen.

TED Talk

Ron Maes the happy room ontgaderen“Elke presentatie tijdens een vergadering hoort een TED Talk te zijn”, poneert Ron Maes. 18 minuten dus. Zo lang blijven de deelnemers mentaal bij de les. Het nut van een meeting is om het enthousiasme van deelnemers omhoog te tillen.

Als er bovendien te veel deelnemers zijn, staat dat ideeën in de weg. Teveel deelnemers vraagt meer spreektijd en beperkt de creativiteit.

 

Straks stapt mijn dochter in de auto aan het scoutslokaal. Met een kamerbrede glimlach en een wilde haardos. Geploeterd en banden gesmeed. Volledig klaar voor een enthousiaste schoolweek. “Die vergadering was zo vet, papa!”

 

De podcast met Ron Maes beluistert u hier.

Foto’s: DeStandaard.be, Youtube.com, Gert Verlinden

 

 

Advertenties

De week van geluk op het werk.

Had u het de afgelopen week te druk om de actualiteit te volgen? Geen nood, de vriestemperaturen zijn geen hot item meer, iedereen weet al lang wie er achter de Kasteelmoord zit en in Blind Getrouwd blijft het nog steeds allemaal zedig. Wat u echt heeft gemist is de tsunami over geluk op het werk.

 

Maandagochtend. Het nieuws van 7 uur: “1 op 5 Belgen is werkverslaafd”.  

Hermina Van CoillieDat wijst onderzoek van Securex uit. De persjongens struikelden over elkaar om experte Hermina Van Coillie te interviewen. De werkverslaafden hebben er vermoedelijk niets van gemerkt. In meeting. Laat. Nog 350 mails beantwoorden. Zoals een renpaard met oogkleppen richting target. Nog gauw een zeventiende espresso en dan zit de dag er bijna op.

De bedrijfsmailserver afsluiten? Geen goed idee. Wel een goed gesprek voeren met de workaholics en hun hiërarchie. Want overdreven hard werken zit allicht ingebed in de bedrijfscultuur.

Laat de robots maar aanrukken. Ik vind dat alleen robots mogen werkverslaafd zijn.

 

Dinsdagochtend. Een koffie om 10u00. Mail van HR Square: “Actief well-being-beleid als wapen in de ‘oorlog om talent’”.

well-beingDat zegt Federgon, de federatie van HR-dienstverleners. Om de beste medewerkers in huis te halen en ze te houden, maakt elk bedrijf maar beter een prioriteit van het welbevinden van hun menselijk kapitaal.

Een degelijk welzijnsbeleid gaat mijlen verder dan een obligate fruitmand op kantoor en een ergonomische bureaustoel. Het zit ingebakken in de cultuur, de processen en het leiderschap.

Maar schiet niet door zoals bij Bjorn Borg in Stockholm: zij verplichten hun medewerkers te sporten tijdens de werkuren. Wie niet mee doet, krijgt geen rode kaart maar een C4.

Dat stond in De Standaard op donderdagmiddag.

 

Donderdagmiddag. Op dat moment woonde ik de opleiding “De chief happiness officer” bij, onder de vakkundige leiding van Prof. Elke Van Hoof.

Chief Happiness Officer“Je bent zelf verantwoordelijk voor je geluk”, poneert de professor met verve. Ze zet het hedendaagse geluksdenken met twee voeten hard op de bevroren grond. Een werkgever schept hoogstens de beste condities om uw streven naar geluk te faciliteren.

Denk bijvoorbeeld aan jobcrafting (het boetseren van uw job naar uw talent), leermogelijkheden en reflectiemomenten.

Ik geloof niet in de functie van Chief Happiness Officer.

Voor mij is het een rol die iedereen in de organisatie opneemt, als deel van de functie. De visionaire CEO, de goedlachse receptioniste, de luisterende teamcoach.

Zouden die 1 op 5 werkverslaafden die rol er ook willen bijnemen?

 

Prettige werkweek, mijn sympathieke blogvolgers.

 

Foto’s: Securex.be, Federgon.be, Lannoo.be

 

Vergrootwoorden

We lopen als geoefende snelwandelaars in de richting van de praktijk van de logopediste. De smeltende sneeuw druppelt ongegeneerd ijskoude vlokken op ons gezicht. Zijn tong bevriest niet. Het sublieme effect van een logopediste op een matige stotteraar: “geen trucjes leren om te praten, wel vertrouwen kweken om je stem te laten horen.”Niel 2014 04

Hij vertelt honderduit over klasavonturen en fantasierijke dromen. En dan plots: “papa, bestaan er ook vergrootwoorden?

De vraag brengt me van mijn melk. Het snelwandeltempo houdt onverstoord aan maar toch sta ik mentaal even perplex. “Wat een keigoede vraag, Niel !”

En daar mee is het antwoord gegeven.

 

De logopediste zwaait de deur al open en meneertje stapt enthousiast haar koninkrijk in. Oef, een half uur alleen in de wachtkamer. Vergrootwoorden… hoe een jongetje van 8 me doet omdenken.

Ik gooi zijn quote op Twitter. De volgers omdenken ook.

vergrootwoorden

In de wachtkamer leert Dr. Google  me nog meer vergrootwoorden, of augmentatieven met een woord van een miljoen euro. Mega. Hyper. Snoei. We gebruiken ze frequent. Onbewust. Zonder bij de impact stil te staan. Toch?

Verkleinen, dat is gemakkelijker. Zijn wij Vlamingen kampioenen in.

Een kordate feedback geven, dat lijkt wel het Kanaal overzwemmen. Is er daarom zoveel aandacht voor leiderschapsontwikkeling in het gros van de bedrijven?

Op 1 maart is het complimentendag. Pak eens groots uit dit jaar. Met een bewust gekozen vergrootwoord. Twee mag ook.

Ik wens je een steengoede dag 🙂

 

 

Back to the nineties.

Hey boy hey girl! Om met Chemical Brothers in huis te vallen.

Las u de drie artikelen hieronder ook de afgelopen weken? U hoorde misschien een flard waaien op de radio. Of op de sociale media. Daar stormde het tussen polariserende voor- en tegenstanders. Weliswaar in een glas water maar in tijden van waterschaarste tellen die stormpjes volwaardig mee. Het regent vanochtend, het stof is gaan liggen. Tijd voor sereniteit. En muziek.

1.“Vakantiejobs uitsluitend geven aan familie van personeel is discriminatie”. Dat zegt fruitsorteermachineUnia in De Standaard van 31 mei. Knuppels gooien in het hoenderhok, daarin blinkt Unia met verve uit. Ze hebben een punt. Ik schreef in de jaren negentig iedere lente tonnen papieren sollicitatiebrieven op zoek naar een intellectueel verrijkende studentenjob. De beurswaarde van Bpost piekt er nog steeds van. De zoektocht eindigde vaak aan de fruitsorteermachine. Afstompend, fair betaald en telkens weer doping voor mijn arbeidsethos.

This article smells like teen spirit.

 

2.“Beursstudent heeft beduidend minder slaagkans”. Dat zegt minister van Onderwijs Hilde-Crevits-02Hilde Crevits in De Standaard van 22 mei. 38 procent tegenover 52 procent zonder studiebeurs. Dat verklaart de uitgedunde groep laatstejaars met wie ik op het einde van de nineties in de rij stond om mijn studiebeurs administratief te fixen. Een verhaal van 10 kleine negers? De aanhouder wint, zoals die zwarte jongen in de marathon.

No no, there’s no limit. Gààn met 2Unlimited.

 

3.“Hoe lager je afkomst, hoe kleiner je wereld”. Dat zegt Professor Hendrik Vos in een messcherpe column in De Standaard van 27 juni. Over de ongelijke kennis van het Engels in het hoger onderwijs. Een Bachelor of Arts of een Master in Science, dat klinkt u en ik als muziek in de oren. Maar wat met complete vakken in het Engels? “Franky’s,  Najibs en zelfs sommige docenten worstelen er beduidend meer mee dan de anglofiele Erasmusstudent”, aldus de professor. Sounds like music in my ears.

En dus een Vlaamse plaat. Een klassieker. Over de mensen op de arbeidsmarkt en zo.

Gorki

Met welke gebeurtenis associeert u uw favoriete ninities plaat? Katapulteerden de drie krantenartikelen u weer helemaal naar uw studietijd? Dan bent u misschien een sociale stijger. Zo’n ruwe diamant wiens talent mettertijd ontbolstert. Lees er mijn blogpost uit 2015 nog eens op na. Wie weet schrijf ik er ooit een boek over. Vol met sociale stijgers. Reacties? Stuur me een rake tweet of whatsapp. Een echte old-school-nineties mail mag ook :-).

Gert

@gertverlinden1 | 0497/100.976 | gert_verlinden@yahoo.com

 

Foto’s: knack.be, cdenv.be, machinetrack.nl