Doe maar een makkie.

“Doe maar een makkie”, zei ik tegen de mevrouw van Mentor2Work. “Iemand met wie ik snel een eerste succes boek. Dat is een leuke binnenkomer. Man of vrouw, dat maakt niet uit. Iemand die gemotiveerd is. En stipt, want in mijn agenda is het speuren naar witte blokjes. Iemand die Engels of Frans spreekt, want mijn talen kunnen een work-out gebruiken.”

Yousef

En zo werd ik de mentor van Yousef. Yousef is Palestijn en komt uit de openluchtgevangenis die Gaza heet. Gaza ligt namelijk letterlijk geprangd tussen Egypte, Israël en de Middellandse Zee. Er is nergens een doorkomen aan. Op een oppervlakte van pakweg anderhalve keer de stad Antwerpen leven bijna 2 miljoen mensen. De economie is willens nillens hermetisch afgesloten van de buitenwereld. Gaza geraakt stilaan uitgeperst.

On the road

Yousef ontsnapte naar Caïro. Daarna richting Turkije. Vervolgens de zeestraat over naar Griekenland. En tenslotte dwars door Europa naar Antwerpen. Misschien staat hij morgenavond wel aan uw voordeur met lekkers. Deliveroo schakelt hem deeltijds in als koerier. Goed voor zijn conditie en om Antwerpse straten met dichterlijke namen als de Suikerrui en Cogels-Osylei te leren kennen. Al fietsend droomt Yousef ervan zijn Bachelor in Business Administration zinvol te gebruiken. Dat diploma is in België evenveel waard als de Deliveroo bestelbon.

Gin-tonic

“Practice what you preach”, dacht ik deze zomer bij mezelf. Ik schrijf vaak over onontgonnen talent, maar wat doe ik er zelf mee? Gin-tonics schenken op de feestjes van de ouderraad is plezant, maar het is easy-peasy vrijwilligerswerk. Het talent van een vluchteling laten renderen is een pittigere uitdaging. Het platform Mentor2Work, dat de slaagkansen van werkzoekenden met een migratieachtergrond vergroot op de arbeidsmarkt, koppelde mij als mentor aan Yousef de mentee. Zonder gin-tonic, wel met lekkere koffie en een pak positivisme.

Yousef foto

Waar staan we na twee maanden?

  • We werkten aan de kwaliteit van zijn cv.
  • Ik leerde hem wat een elevator pitch is.
  • Hij voegde enkele competenties toe aan zijn cv te die hem typeren: zijn reisverhaal van Gaza naar Antwerpen bulkt van het doorzettingsvermogen, zelfstandigheid en resultaatgerichtheid.
  • Ik bezorgde hem een PDF met een samenvatting van het Belgische arbeidsrecht in het Engels.
  • We zochten naar informatie over hoe hij een Belgisch rijbewijs kan behalen. Het zijne is hier niet geldig.
  • VDAB kent hij uiteraard. Van Actiris had hij nog nooit gehoord. Nochtans zijn er voor zijn profiel meer vacatures in het Brussels Gewest dan in Vlaanderen. This must be Belgium!
  • Hij leende mijn ‘Business English’ cd’s om zijn huis-tuin-keuken Engels te professionaliseren.
  • En bovenal: hij doet vertrouwen op.

 

Wilt u graag een cappuccino drinken met Yousef? Check zijn LinkedIn pagina. Of ik breng u graag met hem in contact. Dat is een makkie.

Gert

 

PS: zelf interesse om een getalenteerde vluchteling te begeleiden? Dat kan bijvoorbeeld via Voka en het Minderhedenforum.

PSS: meer weten over leven in Gaza? VRT Nieuws legt u dat hier helder uit.

 

Advertenties

Politiek talent

Verkiezingszondag. Kwart voor zeven. Met ons vieren ploffen we na het avondeten nog even in de zetel. Geen Ketnet vanavond. Wel Martine Tanghe, Bart Verhulst, Ivan De Vadder en al hun journalistieke vrienden die het scherm domineren vanavond. Kleurrijke grafieken en diepgaande analyses leiden naar coalities. En Bart Tommelein tovert voor eeuwig ‘Blauw’ van The Scene om tot een schlager op een podium in Oostende.

 

De pre-electorale campagne

Niel: “We heten onze schildpad Turbo. Dat is een grappige schildpaddennaam.”

Ik: “Niel, we hebben niet eens een schildpad. Pas als de tuin opnieuw is aangelegd. Volgend jaar dus.”

Finne: “Turbo? Turbo boeit niet. We noemen onze schildpad Benny. Dat is pas een coole naam.”

Thuis

Verkiezingen

Mama: “Benny vind ik ook een mooie naam voor een schildpad.”

Ik: “Turbo vind ik best wel goed gevonden.”

Niel: “Dat is niet fijn. 2 meisjes zeggen Benny en de jongens zeggen Turbo.”

 

De coalitievorming

Niel: “Mama en Finne zijn stom. Zij willen dat onze schildpad Benny heet!”

Ik: “Niel, ik heb een fantastisch idee. We geven de schildpad een voornaam en een familienaam. We heten ze Benny Turbo. Goed hé!”

Niel: “(rolt met de ogen) Schildpadden hebben geen familienaam!”

Ik: “(zucht) Wie stemt er voor Benny Turbo?”

 

Drie tegen één.

Voor Bart Tommelein een lied aanheft, mag Carl Devos het komen uitleggen.

Carl Devos

Einde.

 

Foto: UGent.be

 

Solliciteren: van kruisverhoor naar dialoog.

Loopt u op een wolk omdat u de job van uw leven heeft bemachtigd? Of nog steeds gefrustreerd over die afgesprongen sollicitatie? Veel kans dat uw gesprekspartners aan de sollicitatietafel er mee te maken te hebben. Een moderne recruiter is een veelzijdige carrièremanager geworden.

An Janssens uit Zaventem werkte zich deze zomer met brio door een sollicitatieprocedure. Ze startte op 16 juli in haar nieuwe job als senior legal consultant bij Acerta. Senior Recruiter Hans Van den Bossche van het Brusselse kantoor Cross International voert jaarlijks honderden gesprekken met kandidaten en klanten. “Tijdens een sollicitatiegesprek kijk je in de spiegel van een bedrijf”, klinkt het eensgezind bij An en Hans.

Kandidaat staat centraal

De huidige arbeidsmarkt vertrekt vanuit de blik van de kandidaat. “Ik zet mijn gesprekspartner centraal en kijk naar de mens achter de sollicitant. Niet alleen dus naar functie gebonden competenties, maar ook naar de successen, ambities, talenten en zelfs blinde vlekken”, vertelt Hans Van den Bossche. “Ik geef de kandidaat waar voor zijn geïnvesteerde tijd. En als je een kans hebt om feedback te geven, doe dat”, geeft Hans als tip mee voor iedereen die aanwerft.

An Janssens kon tijdens haar sollicitatieronde haar verhaal helemaal kwijt. “De gesprekken met HR en de lijnmanager verliepen op een evenwaardige basis”, blikt ze terug. Dat herkent Hans: “Interviews evolueren bij wijze van spreken van een kruisverhoor naar een waarderende dialoog.”

Scharnierpunt in uw leven

Het professionele profiel van An is schaars en dus gegeerd op de arbeidsmarkt. Recruiters bellen haar regelmatig op met een jobaanbieding. Een situatie die u misschien zelf herkent? Toch veranderen Belgen weinig van werkgever. Er is amper vrijwillig personeelsverloop, blijkt uit het jaarlijks onderzoek van Acerta. Veranderen van werk betekent meer dan ooit een scharnierpunt in het leven van een kandidaat.

hans-vandenbossche-large“Ik ontmoet veel mensen die komen luisteren maar vervolgens afhaken tijdens het sollicitatieproces”, stelt Hans Van den Bossche. “Ze denken na over hun carrière en nemen die in eigen handen. Als HR professional ben je hun sparring partner. Dat vraagt een uitstekend inlevingsvermogen. Een recruiter groeit als het ware uit tot een carrièremanager.”

Krapte en kwaliteit

De krapte aan gekwalificeerde kandidaten noopt de kwaliteit van de selectieprocedure te verhogen. “Je moet behoedzaam met sollicitanten omspringen”, merkt Hans op. “Ik behandel hen als goudklompjes. Uiteraard is een vacature snel invullen belangrijk, maar kwaliteit pronkt op de eerste plaats.”

“Spring behoedzaam met sollicitanten om. Behandel hen als goudklompjes.”

“Het niveau van de selectieprocedure vertelt alles over een werkgever”, spreekt An Janssens uit ervaring. “Het bijbehorende gevoel beïnvloedt mijn beslissing om door te gaan.” De grootste afknapper? “Dat is ongetwijfeld radiostilte: geen enkele vorm van feedback.”

Digitaal rekruteren

Blijft de job van recruiter bestaan in de digitale toekomst? “Het blijft mensenwerk maar technologie zal ons helpen”, poneert Hans. “Bijvoorbeeld een slim algoritme dat identificeert waar profielen zich bevinden op de arbeidsmarkt, net zoals het moment in hun leven dat een carrièreswitch er zit aan te komen. Of een chatbot bevraagt een kandidaat over standaard criteria zoals diplomavereisten, talenkennis of werklocatie. Maar bedrijfscultuur kan een robot nog niet inschatten.”

An Janssens omarmt de trend naar digitaal solliciteren, zeker voor de efficiëntie en de controle van objectieve data. “Maar om de bedrijfscultuur te voelen, blijf ik graag de lichaamstaal van mijn gesprekspartner observeren”, besluit ze.

 

5 do’s om mee te nemen:

De sollicitatieprocedure die elke kandidaat bekoort…

  • Houdt de lijn met de sollicitant open in elke fase van het selectieproces. Niets laten horen roept een negatief beeld op van de werkgever.
  • Groeit uit tot een positieve leerervaring dankzij de inhoudelijke feedback.
  • Is efficiënt, bijvoorbeeld door HR en het lijnmanagement op dezelfde dag te spreken of door PC testen bij je thuis af te leggen.
  • Houdt naast een gesprek met HR, ook een kennismaking in met je toekomstige baas en enkele collega’s.
  • Toont een kijk in de waarden, rituelen en cultuur van een bedrijf.

 

Ik schreef dit artikel voor Jobat bij Het Nieuwsblad Vlaams-Brabant van 7 september 2018.

Met dank aan An Janssens en Hans Van den Bossche.

Foto: Hans Van den Bossche, Cross International.

 

Hoe uw talent groeit in een wereld die niet de uwe is.

Kent u de sociale stijgers nog? Een sociale stijger is iemand die een veel hoger opleidingsniveau bereikt heeft dan zijn ouders.

Na een opiniestuk van Prof. Peggy De Prins van Antwerp Management School in HR Square in de herfst van 2015 schreef ik er een blogpost over.

Het thema laat me niet los. Komt daar ooit een boek van? Of een podcast reeks?

Om de honger te voeden, sprak ik op een prachtige zomerdag met Prof. De Prins. Het zomerinterview van ‘Talent telt!’.

Peggy De Prins

Dag Mevrouw De Prins, uw opiniestuk dateert al van meer dan twee jaar terug. Hoe is de situatie vandaag?

Het thema ‘sociale stijgers’ blijft een blinde vlek. Er is geen academisch onderzoek naar gevoerd. In tegenstelling tot naar de arbeidspsychologie. Elke HR Manager heeft bijvoorbeeld kaas gegeten van persoonlijkheidsvragenlijsten of andere ontwikkelingstools, maar nauwelijks van sociologie. Loopbanen en gedrag op de werkvloer zijn nochtans niet alleen verklaarbaar vanuit de psychologie van de medewerker, maar ook vanuit diens roots.

In het onderwijs leeft die aandacht voor sociale stijgers wel. Dat verbeterde de succesratio in studiekeuzes van leerlingen. Maar dat proces is nog niet doorgetrokken binnen onze bedrijven. Er ligt daar een berg potentieel voor hoger rendement en engagement wanneer een bedrijf de sociale stijgers juist benadert.

Kan u daar enkele voorbeelden van geven?

Ikea doet dat op een zichtbare manier. Iedereen draagt er hetzelfde herkenbare geel-blauwe uniform, zowel het management als de verkopers. Er zijn nauwelijks statussymbolen. In tegenstelling tot andere bedrijven vergroten zij de verschillen tussen functies niet uit. Ook Colruyt doet dat op een treffende manier. Vaak springen bedrijven echter onbewust met hiërarchie om. Ze spreken bijvoorbeeld letterlijk over blue collars en white collars, of maken een strikt onderscheid tussen kader en bedienden.  

Hoe prikkel je als bedrijf een sociale stijger tot het bereiken van een functie met meer verantwoordelijkheid?

Op basis van data van de VDAB blijkt dat sociale stijgers even snel werk vinden als andere afgestudeerden. Het is dus een groep die zichzelf selecteert. Maar ze gaan nadien minder zelfbewust en minder selectief om met hun loopbaan, vanuit het behoudsgezinde idee “we hebben tenminste toch een job”. Gevolg: ze stromen minder gemakkelijk door naar hogere functies. Sociale stijgers blijven eerder buiten de spotlights. Ze excelleren eerder als expert.

De paradox van de sociale stijgers: “Bazen zijn niet van ons”. En toch volgen ze.

Zo kom je bij typisch gedrag van sociale stijgers en hun paradoxale houding t.o.v. managers. Ze zijn kritisch. “Bazen zijn niet van ons”, denken ze. Maar anderzijds stellen ze zich respecterend en volgzaam op t.o.v. de hiërarchie. Het bezorgt hen een ongemakkelijk gevoel in managementteams. Een training in politieke- en netwerkvaardigheden kan hen daarbij helpen.

Wat is dan de juiste leiderschapsstijl naar een sociale stijger toe?

Gezond coachend en waarderend. Op tijd een duw in de rug geven. Een goede leidinggevende kent zijn mensen en weet om te gaan met introverte medewerkers. Notie hebben van het concept sociale stijger is zeker een plus.

Wat doet een modern HR beleid om sociale stijgers te identificeren, aan te trekken, hun talent te laten floreren en ze te laten doorgroeien?

Dat is vandaag meestal nog een volledig onontgonnen terrein! HR management kijkt door een economische en psychologische lens, maar nog niet door de sociologische. Dat is kennelijk “not done”. Alleen high potentials worden individueel opgemerkt en begeleid, maar naar de brede groep is er nog te weinig beleid.

Van welke HR initiatieven plukken sociale stijgers wel onrechtstreeks de vruchten?

Flanders Synergy en enkele bedrijven experimenteren met de innovatieve arbeidsorganisatie en zelfsturende teams. In een dergelijk team bestaat geen hiërarchie. Zo’n vlakke organisatiestructuur is veiliger. Een context van psychologische veiligheid is cruciaal voor mensen om te groeien in een wereld die a priori niet de hunne is. Tip voor bedrijven: zet in op psychologische veiligheid en sloop formele, bureaucratische structuren en culturen.

Vinden sociale stijgers gemakkelijker hun weg in een lokale KMO, een multinational of een overheidsbedrijf?

Sociale stijgers vinden overal hun weg, zolang de juiste context wordt gecreëerd.

Tot slot: in welke mate is het een opportuniteit om meer onderzoek te doen naar sociale stijgers?

Er is een massa potentieel, eenvoudigweg omdat er nog nauwelijks onderzoek is gebeurd. Ontwikkeling stopt niet bij de schoolbanken. Die loopt een hele loopbaan door.

Ken je de zelfbeschikkings- en motivatietheorie? Om gemotiveerd te blijven, heb je het nodig om je autonoom en competent te voelen en zinvolle betrokkenheid met anderen te ervaren. Wel, we toonden bijvoorbeeld aan dat deze autonome motivatie van medewerkers collar-ongevoelig is. Blue-, white- en grey collars: hun motivatie is allemaal dezelfde. Er ligt dus een mooi perspectief voor ons te blinken.

Dank u wel voor het interview.

Beste lezer, uw feedback en vragen zijn meer dan welkom. Stuur een persoonlijk bericht naar gert_verlinden@yahoo.com of schrijf hieronder uw reactie.

Foto: Antwerp Management School

 

 

 

 

 

Het working interview

Wanneer u via rekruteringsbedrijf Hays solliciteert voor een nieuwe job, dan zou u in plaats van een klassiek sollicitatiegesprek wel eens een “working interview” mogen doen.

Wat? Volgens Hays is een working interview is “een soort van werkgesprek waarbij de sollicitant aan de ​​werkgever laat zien wat hij in zijn mars heeft. De sollicitant voert gedurende drie uur de taken uit die in de functiebeschrijving beschreven staan”.

Het grootste voordeel? Dat is de tijdwinst voor werkgever en sollicitant. Beide partijen weten snel wat ze voor elkaar betekenen.

Een nobel en innoverend initiatief van Hays.

Hays

Wat vindt u van deze nieuwe methode? Wat is uw ervaring met solliciteren? Laat het me vooral weten in een persoonlijk bericht of via een reactie onderaan deze blog.

Ik heb enkele persoonlijke vragen bij de nieuwe methode van Hays:

  1. Wat is de wetenschappelijke waarde van deze methode? Critici kijken terecht naar het evidence-based gehalte van HR praktijken. We investeren maar beter in betrouwbare en geloofwaardige processen.
  2. Is deze methode niet te veel een momentopname? Wat is het verschil met een assessment center van een halve dag? Daar toont u als kandidaat toch ook uw competenties en persoonlijkheid?
  3.  Is het niet beter te investeren in de kwaliteit van het beroep als recruiter? We hebben nood aan snelheid en efficiëntie in het aanwervingsproces, maar ook aan ervaren recruiters met een getraind oog voor de perfecte jobmatch.
  4.  En tot slot: met deze methode kijkt de werkgever naar de huidige jobmatch met de sollicitant. De sollicitant moet met andere woorden passen in het vakje van de functiebeschrijving. Krijgt de recruiter tijdens een working interview inzicht in de ambities, waarden en potentieel van de sollicitant? Dat zijn voorwaarden voor een duurzame tewerkstelling bij de werkgever.

Food for thought and discussion.

Check het persbericht van Hays hier.

 

Foto: Hays.be

 

 

 

 

 

 

 

Als een leeuw in een kooi.

Twee drama’s de afgelopen week. Twee toppers afgemaakt. Twee talenten zonder podium om op te schitteren. Dat verdient een remonte.

1. Lionel Messi, balvirtuoos, een loepzuivere diamant op het kunstgras, de koning van de belangrijkste bijzaak ter wereld.

Messi

2. Een leeuw in Planckendael, dagelijks verwend met de betere charcuterie van een slachthuis dat Ben Weyts persoonlijk heeft gecontroleerd. Met een volle maag geeuwend en turend naar overvliegende ooievaars. Apathisch starend naar nieuwsgierige bezoekers van de zoo.

leeuw

 

De coach 

Lionel is de afgeschoten leeuw van het WK. Gemuilkorfd door een opgefokte Argentijnse coach, Jorge Sampaoli.  Kijk eens naar dat sujet. Jan Mulder noemt die Sampaoli een portier voor een nachtclub. Zag u die man rondhossen langs de lijn? Tien ton stress, een vulkaan van amechtig ingehouden woede. In de kleedkamer zal hij vast een paar kastjes tot schroot hebben herleid. Onder zo’n brutale leiding moet het fijnzinnige talent van Messi schitteren.

Sampaoli

 

Weg context

Een diamant in handen van een piraat. Klopt niet. Als coach moet Sampaoli rust brengen. De druk afhouden. Messi omringen met de juiste spelers. Focus houden. Het team in de spotlights zetten in plaats op zichzelf. Kortom, de context creëren voor succes. Dat is toch de job van een goede leidinggevende?

 

Robot

De neergehaalde leeuwin is ook het slachtoffer van een foute context om te schitteren. Wat baten procedures, systemen en afvinklijstjes als een toegewijde verzorger tot een gat in de nacht naar niet te missen analyses in Villa Sporza blijft kijken? Dan blijft ’s morgens een poortje open staan. Leeuwenverzorger: de volgende job die een robot overneemt van de mens. Weet je, die robot, die noemen we Messi.

 

Amen.

 

Foto’s: Standaard.be, Sporza.be, Nieuwsblad.be

 

Ontgaderen.

Mijn dochter Finne is tien. Ze zit bij de scouts. “Breng jij mij straks naar de vergadering, papa?”, vraagt ze. Zo noemen de scouts dat: een vergadering. Op zondagnamiddag. Ravotten, spelletjes in de modder, lachen en gieren. Waren alle vergaderingen maar scoutsvergaderingen.

FV - kopie2

Ontgaderen

Dat wordt het woord van het jaar. Past mooi in het rijtje van koesterkoffer, samsonseks, kraamkost en flitsmarathon. De definitie van ontgaderen? Minder vergaderen. Anders vergaderen. Slimmer vergaderen. Hoeveel vergaderingen staan er in uw agenda deze week?

Musk & more

Mijn nieuwe sympathieke collega Betty begint me te kennen. Ze stuurde me de taallink van de Taaltelefoon door met het woord van de week: ontgaderen. “Speciaal eentje voor jou Gert ;-).”

Betty haalde de mosterd bij Elon Musk, de visionaire CEO van Tesla. Musk heeft een opvallend advies voor zijn werknemers: “Is de vergadering voor jou niet nuttig? Blijf dan weg. Dat is niet onbeleefd. Het is onbeleefd om een collega te dwingen te blijven en zijn of haar tijd te verdoen.”

Elon Musk ontgaderen

Meer van dat: de CEO van chocolademaker Neuhaus, Ignace Van Doorselaere, gelooft dat er beter niet té veel mensen aan een vergadering deelnemen. Hoe meer mensen, hoe trager. Toch blijven we maar collega’s uitnodigen. Om niemand op de tenen te trappen. Of om meer gewicht te geven aan de meeting. Goed voor uw ego.

Podcast

Dit weekend beluisterde ik een podcast met Ron Maes van The Happy Room. Zijn credo: “no more boring meetings”. Ze zijn onproductief en ellenlang. Hoeveel kost een bedrijf dat? Wat is de impact op de motivatie van medewerkers? We moeten onze vergadergewoontes in vraag stellen.

TED Talk

Ron Maes the happy room ontgaderen“Elke presentatie tijdens een vergadering hoort een TED Talk te zijn”, poneert Ron Maes. 18 minuten dus. Zo lang blijven de deelnemers mentaal bij de les. Het nut van een meeting is om het enthousiasme van deelnemers omhoog te tillen.

Als er bovendien te veel deelnemers zijn, staat dat ideeën in de weg. Teveel deelnemers vraagt meer spreektijd en beperkt de creativiteit.

 

Straks stapt mijn dochter in de auto aan het scoutslokaal. Met een kamerbrede glimlach en een wilde haardos. Geploeterd en banden gesmeed. Volledig klaar voor een enthousiaste schoolweek. “Die vergadering was zo vet, papa!”

 

De podcast met Ron Maes beluistert u hier.

Foto’s: DeStandaard.be, Youtube.com, Gert Verlinden

 

 

Doe 5 keer de check: zit er een leerkracht in jou?

In mijn vorige blogpost las je het verhaal van Brigitte Carron en Nicolas Wijnants. Zij zetten de stap van het bedrijfsleven naar de klas. Is dat ook iets voor jou? Doe 5 keer de check:

  1. “Hoera, drie maanden vakantie per jaar!”

Fout.

In de 3e graad van het secundair onderwijs geef je voltijds 21 uren per week les. De intensiteit is maximaal vanaf minuut één. Het publiek is mondig en soms rebels. Daar komen taken bij zoals lesvoorbereidingen en klassenraden. “Drie maanden vakantie bieden de noodzakelijke rust om de batterijen op te laden”, aldus ervaringsdeskundige Nicolas Wijnants. “De klasintensiteit ligt hoger dan op kantoor in de harde farmaceutische sector.”

 

  1. “Ik draag een steentje bij tot de samenleving.”

Juist.

Leerkracht is een zinvolle job waarin je mee werkt aan de toekomst van kinderen en een concrete bijdrage levert voor de volgende generatie. “Het secundair onderwijs bepaalt de rest van het leven van je leerlingen”, poneert Nicolas.

 

  1. “Byebye files.”

Fout.

Leerkrachten oefenen in de eerste jaren van hun loopbaan meestal interim opdrachten en regelmatig ver van huis. Blijf dus rekening houden met de mobiliteitsproblematiek in Vlaanderen en Brussel, zeker tot dat je een vaste werkplek hebt gevonden.

 

  1. “Ik ben te oud.”

Fout.

Succes als leerkracht staat los van leeftijd of ervaring. “Wat telt is goesting om te slagen en veerkracht om vol te houden. Het onderwijs heeft zowel nood aan frisse schoolverlaters als aan mensen die het bedrijfsleven kennen”, is de visie van Brigitte Carron.

 

  1. “Ik zoek werkzekerheid.”

Juist.

Carrièrejagers vinden hun gading niet binnen de schoolmuren. Je doet deze job wars van status. Naar een bonus, salariswagen, maaltijdcheques en andere extralegale voordelen is het vruchteloos zoeken.

Een vaste benoeming hoeft niet voor Nicolas en Brigitte. “Als je reorganisaties hebt meegemaakt in de private sector, lig je er niet wakker van.” In vergelijking met het bedrijfsleven biedt het onderwijs voldoende werkzekerheid los van de vaste benoeming. De ratrace is voorbij en reken uitsluitend op baremieke loonsverhogingen.

 

Ik schreef deze artikels voor Jobat bij Het Nieuwsblad Vlaams-Brabant van 14 april 2018.

Met dank aan Brigitte Carron en Nicolas Wijnants van het Sint-Ursula-Instituut in Onze-Lieve-Vrouw-Waver.

 

Is leerkracht toch iets voor jou?

Juli en augustus lonken in de verte. Droom je net zoals de leerkrachten van twee eindeloze maanden zomervakantie? Met alleen die motivatie beschik je helaas niet over het geschikte profiel om je carrière verder te zetten in het onderwijs. Nochtans jobaanbiedingen genoeg om afhakende leerkrachten te vervangen en het groeiende aantal leerlingen op te leiden. Iets voor jou?

Zij-instromers

Nicolas Wijnants en Brigitte Carron zijn veertigers. Ze zetten de afgelopen jaren met succes de stap van de privésector naar het onderwijs. Het zijn zogenoemde zij-instromers. Ze staan dagelijks voor een klas tieners.

Leerkracht
Nicolas Wijnants: “Als leerkracht ben je tegelijk CEO, productmanager, verkoper en sociaal assistent in je klas.”

Nicolas is Master in de Biomedische Wetenschappen en werkte meer dan twee decennia in de farmaceutische industrie. Hij hopte van de ene overname in de andere en overwon tussendoor talrijke reorganisaties. Vergaderingen, rapporten, product- en performance management kenmerkten zijn werkdag. Tot de laatste reorganisatie zijn job neersabelde. Resultaat: Nicolas nam een sabbatical.

Brigitte is Vertaler-Tolk. Ze werkte als reisgids en in de uitzendsector. In 2003 vestigde ze zich als zelfstandig vertaler en trainer voor o.a. internationale organisaties. Het keurslijf van het bedrijfsleven paste haar niet. Als zelfstandige kwam de financiële crisis in 2008 hard binnen. De schommelende inkomsten waren een onaangename realiteit.

Alles op een rij

Nicolas en Brigitte kozen na een reflectieperiode voor het onderwijs. Ze namen eerst een zware horde: de lerarenopleiding. Nicolas tijdens zijn sabbatical, Brigitte ’s avonds na het werk. Ze gooiden hun aanvankelijke koudwatervrees over boord. Nicolas: “het helpt als je zelf kinderen hebt en een actief betrokken papa bent.” Brigitte vult aan: “ik beschik nu over meer levenswijsheid dan als prille twintiger. Toen durfde ik nog niet springen.”

Nicolas geeft een tip voor Minister van Onderwijs Crevits: “werk de drempelvrees weg om naar het onderwijs te stappen. Er leven nog te veel misvattingen over dit beroep.”

Volhouden

Leerkracht
Brigitte Carron: “Ik beschik nu over meer levenswijsheid dan als prille twintiger. Toen durfde ik nog niet springen.”

De psychosociale belasting is hoog voor startende leerkrachten. Je bereidt de lessen minutieus voor en kampt met tonnen administratie. In tegenstelling tot in een bedrijf, is er nauwelijks een organisatiestructuur om op terug te vallen. “Als leerkracht ben je tegelijk CEO, productmanager, verkoper en sociaal assistent in je klas”, aldus Nicolas. “Psychologisch moet je sterk in je schoenen staan. Classmanagement vind ik zelfs belangrijker dan inhoudelijke kennisoverdracht.”

Brigitte Carron vult aan: “Vergelijken met je eigen studietijd in het middelbaar is uit den boze. Vandaag is er het M-decreet, de invoering van de iPads en keuzevakken in een andere taal. Je moet aanvaarden dat je niet elk kind even goed kan helpen.”

Nicolas en Brigitte zijn nochtans tevreden met hun job. Ze ervaren hun beroep als bijzonder zinvol. “Terugkeren naar het bedrijfsleven? Uitgesloten!”

 

Doe in mijn volgende blogpost de test: “zit er een leerkracht in jou?”. Tot zondag!

 

Ik schreef dit artikel voor Jobat bij Het Nieuwsblad Vlaams-Brabant van 14 april 2018.

Foto’s: Nicolas Wijnants, Brigitte Carron

 

 

Zo was TEDx Mechelen – deel 2

U las in mijn vorige blogpost over de eerste drie sprekers die TEDx Mechelen inpakten. Benieuwd naar nummers 4, 5 en 6?

4. Nilesh Madhu

Nilesh Madhu TEDx MechelenNilesh Madhu is een grappige professor uit Mumbai die onderzoek doet aan de UGent. En overigens prachtig Engels praat. De focus van het onderzoek van Nilesh Madhu ligt op het gebied van statistische signaalverwerking en de impact op de samenleving.

Wat ik onthoud van zijn 18 minuten: dat uw stem een valabel instrument is om de progressie van uw burn-out te monitoren. Straf!

 

5. Lidewij Nuitten

lidewij Nuitten ManBijtHond SchaarbeekDe BV van de avond. U kent Lidewij van Man Bijt Hond. Hoe ze, helemaal alleen met haar camera, een bezoek brengt aan alle inwoners van haar straat in Schaarbeek. Dat levert een uniek sociologisch portret op. Achter de statige Brusselse gevels verschuilen zich grappige, ontroerende en spannende verhalen.

Wat ik onthoud van haar 18 minuten: “don’t judge a book by its cover. Read it first.”

Byebye hokjesdenken!

lidewij Nuitten ManBijtHond Schaarbeek mijn staat visual harvesting.jpeg

6. Rik Vera

Rik Vera Managers the day after tomorrow NexxworksDe top-of-the-bill van de avond. En dat was niet alleen in Mechelen zo. Rik sprak vorige week in Florida, Geneve en Lissabon. Keynote speaker is zijn beroep. Sublieme presentatie over “managers, the day after tomorrow”: Wordt u overspoeld door de data tsunami? Of gaat u er lekker op surfen?

Rik doet het helaas op automatische piloot deze avond.

Wat ik onthoud van zijn supersonische 18 minuten:

De sleutel tot succes is de verbinding leggen tussen robotica, artificiële intelligente en customer centricity. En dat het wijs is om het boek ‘The Day After Tomorrow’ van Peter Hinssen te lezen.

 

Mechelen is zijn TEDx maagdelijkheid kwijt. Volgend jaar opnieuw! Bent u er ook bij?

Tot dan,

Gert.

 

Foto’s: Markantvzw.be, Bloovi.be, Audis.itn.eu.

Dit heeft u gemist op TEDx Mechelen.

Vrijdag 23 maart 2018. De allereerste TEDx Mechelen. De 100 tickets vlogen in 24 uren de deur uit. Volgend jaar er ook bij zijn? Volg dan TEDx Mechelen op uw favoriete sociale medium en sta op de eerste rij bij de ticketverkoop.

TEDx Mechelen

Vooraf

Iedereen kent Mechelen, de parel aan de Dijle, met de trouwste voetbalsupporters van West-Europa en de beste burgemeester van de wereld. Maar voor wie TEDx niet kent: Een TED (Technology, Entertainment, Design) is een conferentie, overgewaaid uit Californië. De sprekers geven in maximaal 18 minuten de lezing van hun leven. YouTube staat er vol van. Wie weet gaat u nadien aan de slag met het idee van uw leven.

TEDx ideas worth spreading

Wilt u er in uw dorp een organiseren? Dat kan. Met een licentie, volgens de huisstijl van TED. Zo’n onafhankelijk georganiseerd event luistert dan naar de ronkende naam TEDx.

De 6 sprekers in Mechelen

1.Bram Vanderborght

Bram Vanderborght robotica VUBBram is professor robotica aan de VUB. U hoeft geen ingenieursdiploma te bezitten om zijn begeesterend verhaal te begrijpen.

Wat ik onthoud uit zijn 18 minuten:

“Robots kunnen nog veel leren van mensen.” Dat is een hele geruststelling.

“Ons lichaam is een soepel en veerkrachtig organisme met het vermogen zichzelf te herstellen.”

 

2. Ward Bosmans

ward bosmans aquaponics duurzaamheid MVOWard werkte 30 jaar bij Engie Electrabel als duurzaamheidscoördinator. Sinds een jaar is hij zelfstandig consultant en journalist. Ward neemt u mee in een groen getint verhaal over onze globale voetafdruk en maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Wat ik onthoud uit zijn 18 minuten: Aquaponics. Geen pony’s. Wel een uniek natuurlijk systeem hoe u met goudvissen (een forel of een tilapia mag ook) heerlijke verse aardbeien kweekt op uw kantoor. Byebye snackautomaat!

Aquaponics

3. Nico Huybrechts

nico huybrechts datashiftNico Huybrechts is een sympathieke Engelssprekende Limburger en CEO van DataShift. Nico poneert: “Wij zijn allemaal ‘data citizens’.”

Wat ik onthoud uit zijn 18 minuten:

“Draag zorg voor uw data. Die gemeenschappelijke verantwoordelijkheid creëert vertrouwen.”

Nico moet een koffie gaan drinken met Mark Zuckerberg. Nu.

 

Nummers 4, 5 en 6 ?

Daarover leest u in mijn volgende blogpost. Tot woensdag!

 

 

Foto’s: TED, VUB.be, Datashift.be, Ward Bosmans blogspot, ModernFarmer.com

 

De week van geluk op het werk.

Had u het de afgelopen week te druk om de actualiteit te volgen? Geen nood, de vriestemperaturen zijn geen hot item meer, iedereen weet al lang wie er achter de Kasteelmoord zit en in Blind Getrouwd blijft het nog steeds allemaal zedig. Wat u echt heeft gemist is de tsunami over geluk op het werk.

 

Maandagochtend. Het nieuws van 7 uur: “1 op 5 Belgen is werkverslaafd”.  

Hermina Van CoillieDat wijst onderzoek van Securex uit. De persjongens struikelden over elkaar om experte Hermina Van Coillie te interviewen. De werkverslaafden hebben er vermoedelijk niets van gemerkt. In meeting. Laat. Nog 350 mails beantwoorden. Zoals een renpaard met oogkleppen richting target. Nog gauw een zeventiende espresso en dan zit de dag er bijna op.

De bedrijfsmailserver afsluiten? Geen goed idee. Wel een goed gesprek voeren met de workaholics en hun hiërarchie. Want overdreven hard werken zit allicht ingebed in de bedrijfscultuur.

Laat de robots maar aanrukken. Ik vind dat alleen robots mogen werkverslaafd zijn.

 

Dinsdagochtend. Een koffie om 10u00. Mail van HR Square: “Actief well-being-beleid als wapen in de ‘oorlog om talent’”.

well-beingDat zegt Federgon, de federatie van HR-dienstverleners. Om de beste medewerkers in huis te halen en ze te houden, maakt elk bedrijf maar beter een prioriteit van het welbevinden van hun menselijk kapitaal.

Een degelijk welzijnsbeleid gaat mijlen verder dan een obligate fruitmand op kantoor en een ergonomische bureaustoel. Het zit ingebakken in de cultuur, de processen en het leiderschap.

Maar schiet niet door zoals bij Bjorn Borg in Stockholm: zij verplichten hun medewerkers te sporten tijdens de werkuren. Wie niet mee doet, krijgt geen rode kaart maar een C4.

Dat stond in De Standaard op donderdagmiddag.

 

Donderdagmiddag. Op dat moment woonde ik de opleiding “De chief happiness officer” bij, onder de vakkundige leiding van Prof. Elke Van Hoof.

Chief Happiness Officer“Je bent zelf verantwoordelijk voor je geluk”, poneert de professor met verve. Ze zet het hedendaagse geluksdenken met twee voeten hard op de bevroren grond. Een werkgever schept hoogstens de beste condities om uw streven naar geluk te faciliteren.

Denk bijvoorbeeld aan jobcrafting (het boetseren van uw job naar uw talent), leermogelijkheden en reflectiemomenten.

Ik geloof niet in de functie van Chief Happiness Officer.

Voor mij is het een rol die iedereen in de organisatie opneemt, als deel van de functie. De visionaire CEO, de goedlachse receptioniste, de luisterende teamcoach.

Zouden die 1 op 5 werkverslaafden die rol er ook willen bijnemen?

 

Prettige werkweek, mijn sympathieke blogvolgers.

 

Foto’s: Securex.be, Federgon.be, Lannoo.be

 

Vergrootwoorden

We lopen als geoefende snelwandelaars in de richting van de praktijk van de logopediste. De smeltende sneeuw druppelt ongegeneerd ijskoude vlokken op ons gezicht. Zijn tong bevriest niet. Het sublieme effect van een logopediste op een matige stotteraar: “geen trucjes leren om te praten, wel vertrouwen kweken om je stem te laten horen.”Niel 2014 04

Hij vertelt honderduit over klasavonturen en fantasierijke dromen. En dan plots: “papa, bestaan er ook vergrootwoorden?

De vraag brengt me van mijn melk. Het snelwandeltempo houdt onverstoord aan maar toch sta ik mentaal even perplex. “Wat een keigoede vraag, Niel !”

En daar mee is het antwoord gegeven.

 

De logopediste zwaait de deur al open en meneertje stapt enthousiast haar koninkrijk in. Oef, een half uur alleen in de wachtkamer. Vergrootwoorden… hoe een jongetje van 8 me doet omdenken.

Ik gooi zijn quote op Twitter. De volgers omdenken ook.

vergrootwoorden

In de wachtkamer leert Dr. Google  me nog meer vergrootwoorden, of augmentatieven met een woord van een miljoen euro. Mega. Hyper. Snoei. We gebruiken ze frequent. Onbewust. Zonder bij de impact stil te staan. Toch?

Verkleinen, dat is gemakkelijker. Zijn wij Vlamingen kampioenen in.

Een kordate feedback geven, dat lijkt wel het Kanaal overzwemmen. Is er daarom zoveel aandacht voor leiderschapsontwikkeling in het gros van de bedrijven?

Op 1 maart is het complimentendag. Pak eens groots uit dit jaar. Met een bewust gekozen vergrootwoord. Twee mag ook.

Ik wens je een steengoede dag 🙂

 

 

Dit is jouw beste maatje in de file.

Of bij het wandelen. Tijdens de lunch terwijl je naar buiten staart kan ook. Of als alternatief voor Netflix binge watching.

Ik heb het over podcasts. Mijn ontdekking van 2017. Ze geven rust, bieden inspiratie, keiharde herkenning en sloten tips (schrijf ze meteen op!). Maar ze doen je ook lachen, juichen, slikken, bewegen en ondernemen.

 

3 toppers voor jouw talent

  1. Touché.

Friedl Lesage Touche Radio1De zondagse hoogmis met Friedl’ Lesage, de warmste stem van de Lage Landen. Friedl’ graaft diep, als een archeoloog op zoek naar een schat. Ze delft goud boven bij haar gasten.

Ideaal als metgezel tijdens een lange trage duurloop of tijdens een siliconenfile op de Antwerpse ring.

 

Download zeker de episodes met:

  • Ronnie Leten, de ex-CEO van Atlas Copco. Was de inspiratiebron voor mijn blog over het Zweedse diner.
  • Hans Bourlon van Studio100. Zo een schone, veelzijdige en ondernemende mens dat ik zijn boek “de blik van Bourlon” gelijk aanschafte.
  • Jeroen Meus, over 10 bordjes in de lucht houden en authentieke keuzes maken. En ook een beetje over zijn grappige oogappel George.

 

Luister je liever naar een interview met een dame? Wees gerust, in het Touché rayon staan ook te blinken: Alexia Leysen (van Dagen Zonder Vlees), Anniek Gavriilakis (van de heruitgevonden Bond zonder Naam) en Eva Daeleman (van Eva Daeleman).

 

Leiderschap is overal Antwerp Management School Koen Marichal Jesse Segers podcast

  1. Leiderschap is overal.

Met radioman Sven Speybrouck maar gelukkig zonder Koen Fillet. En met 2 hippe professoren, Jesse Segers en Koen Marichal van de Antwerp Management School. Jongens en Wetenschap 2.0. dus, maar dan over leiderschap.

 

Jesse en Koen zoeken naar leiderschap buiten de board room, bijvoorbeeld:

  • In de zoo: herkent u de gorilla’s op uw werkplek?
  • In de beenhouwerij: over het vakmanschap en het zelfleiderschap van de beenhouwer.
  • In je thuiskantoor: want leiderschap is ook belangrijk als je baas niet in de buurt is.

 

Opgelet: limited edition! Er zijn slechts 5 afleveringen van deze podcast. En ze duren telkens maar een half uurtje. Ideaal voor bij het broodje over de middag. Of als kerstcadeau voor je baas ;-).

 

Raf Stevens podcast storyclub storytelling

  1. Story Club: sterke verhalen, van en voor echte mensen.

Expert in storytelling en coach Raf Stevens interviewt leiders, experten, ondernemers en zelfs radio DJ’s. Je hoort hen zoals je ze nog niet kende. Uiteraard hoor je ‘usual suspect’ Frank Van Massenhove vertellen.

Maar deze interviews bliezen me van het jaagpad tijdens het hardlopen:

  • Christophe Degrez van Eneco over duurzaam ondernemen, met goesting werken en hoe een paard je daarbij helpt.
  • Paul Van Den Bosch, coach van Sven Nys en enkele bedrijfsleiders over je persoonlijke “why” om een project te doen slagen.
  • Jesse Segers over oude krokodillen op het werk. Die geen beschermde diersoort zijn.

 

Wat is jouw verhaal? Ik ben benieuwd welke podcasts jou inspireren. En waar je ze beluistert.

Met luisterende groeten,

Gert

 

PS: deze podcasts vielen nipt naast de top 3:

  • De Coach Jan podcast: luchtige interviews voor een sprankelend en betekenisvol leven. Sommige episodes zijn “wauw!”, anderen hebben een hoog lifestyle gehalte.
  • Kleurige leiders van Bart De Bondt: de ex-CEO gaat op zoek naar de mens achter andere CEO’s. Interessante insteek, maar ik vind de audiokwaliteit te laag.

 

Foto’s: VRT Radio1, Antwerp Management School, Raf Stevens.be

 

 

 

 

 

3 vragen aan fitgirl Lien.

Lien Robberechts blogt er wekelijks op los en heeft een liefde voor lopen. Er staat communicatieverantwoordelijke op haar business kaartje en ze is een influencer over gezonde leefstijl.  Hoe vond ze haar talent? Hoe houd Lien al die bordjes als een volleerde artieste in de lucht? 3 vragen, 3 antwoorden.

 

Hoi Lien. Leg eens al je “puzzelstukken” op tafel waar je aan werkt tijdens een doorsnee week. Wat voor puzzel zien we dan?

Sport springt meteen in het oog. Hardlopen en duursporten vormen de basisstructuur van mijn weekschema. Waarom? Omdat ik het best functioneer op professioneel vlak als ik mijn hoofd in de ochtend heb leeggemaakt.

Daarnaast werk ik in de cultuursector. En ik ben ook veel bezig met koken, bloggen, schrijven en fotografie. Dat doe ik semiprofessioneel, maar ook vaak samen met vrienden, mijn lief en familie. Zo past de puzzel gemakkelijker in elkaar.

Samen met mijn lief naar een blogevent gaan, een rondje lopen met mijn moeder op de fiets ernaast of op zondag samen de sociale media voor het familiebedrijf beheren…. Het is een andere vorm van qualitytime, maar daarom niet minder waard.

Tot slot probeer ik af en toe een dag alles totaal los te laten. Hoe? Door een fijne citytrip of een avondje weg met de mensen die mij dierbaar zijn… Het enige wat ik dan up-to-date houd is de Instagram @fitmetlien. De blog en het werk krijgt dan even 0 aandacht.

Lien Robberechts

Wauw, Lien, wat een energie. Wie of wat, of welke gebeurtenis heeft jouw talent om te bloggen, te lopen, events te organiseren, te “doen wat je graag doet”,  omhoog getild tot aan de oppervlakte? 

Daar is mijn familie verantwoordelijk voor. Al mijn projecten ontwikkelen zich met een minimum aan talent en met een maximum aan hard werken. De familie inspireert en motiveert mij om voor elk nieuw project 200 procent te gaan. Ze doen dat zelf ook steeds opnieuw. Mijn vriend is dan eerder degene die op de rem staat als het nodig is. Als ik echt een week in overdrive ga, maakt hij me duidelijk dat het misschien eens wat minder mag. Dan staat er die avond geen foto van ons avondeten op Insta.

Lien Robberechts insta food

Lien, je krijgt carte blanche : Design jouw ideale situatie waar je al je talent in floreert: hoe ziet een ideale werkweek er dan uit?

Om eerlijk te zijn: precies zoals die nu is! Ik kan elke dag lopen als ik dat wens. Ik heb de zekerheid van een voltijdse job in de cultuursector. Daardoor ontmoet ik elke dag de meest boeiende verhalen.

Ik loop en schrijf in bijberoep. Niet voor het geld, wel als een passionele hobby.

Op zondag help ik altijd mee in het familiebedrijf, een tuincentrum in Meise. Een dagje met mijn handen werken samen met de familie. Daar teken ik voor!

 

Bedankt, Lien.

 

Meer weten over Lien? Check hier haar blog.

Op zondag 10 december organiseren Lien en Peter De Groof een tof event: Sunday Runday. Met een ochtendrun in het magnifieke Zoniënwoud en de antwoorden op al je vragen over voeding, core-stability en mindful running. Je vindt alles op fitmetlien.com/sunday-runday.

sunday runday

 

In de blogrubriek “3 vragen aan …” interview ik fenomenale mensen op mijn pad. Grijp je kans en ontmoet hen, online of in levenden lijve. Want ze hebben een begeesterend verhaal. Soms met een kleine hoek af. Maar vooral toppers op hun domein!

Herlees het interview met:

Marilleke Vranken, een witte raaf met een konijn.

Katrien Van Reeth, een wandelcoach met een verhaal.

Pascale Lequesne, een gamechanger in de natuur.

Peter De Groof, een marathonman die mensen verbindt.

Jan Devolder, een consultant die consultancy een vies woord vindt.

Robbie Christiaens, een bad boy met een mobiele rumbar.

 

Met de fiets naar het werk: 3 keer gewonnen.

Alweer in de file gebumperd afgelopen week? Hoeveel vertraging had de trein deze keer? Ik fietste vorige donderdag voor het eerst in mijn leven naar het werk. Byebye stress. 30 minuten pure vetverbranding. Een kamerbrede glimlach voor de collega’s. Open je garagedeur, zoek de fietspomp en blaas die banden vertrekkensklaar. Ik zie je graag, morgen op de fietsostrade.

fietsostrade2

Fietsen naar het werk, dat is 3 keer bingo! Tel je winst uit:

Weg stress

Zwaai je stress uit. Geen toeterende chauffeurs die het kruispunt bezetten. Geen overvolle trein. Wel fluitende vogels, prachtige herfstkleuren, een verkoelend briesje in de neus. De muizenissen stromen uit mijn hoofd. De ideeën vloeien binnen.

Oeps, mijn telefoon rinkelt. Ik neem plichtsgetrouw op. Is dat strafbaar?

De wind blaast in het oor van mijn gespannen gesprekspartner die spontaan ontdooit. En die stiekem droomt van eenzelfde uitlaatklep.

Bingo: vanavond op de terugweg druppelt de stress uit mijn laptoptas.

 

Vertrappel je vetpercentage

fietsostrade1Op mijn bestemming is er geen douche. Dus ik trap traag. Aan 100 hartslagen per minuut. Bij mij betekent dat zo’n 17 kilometer per uur. Prestatiegerichte spurters flitsen me voorbij. Zo kom ik met een fris gewassen ochtendgeurtje binnen gewaaid op kantoor.

Wist je dat matig bewegen aan een lage hartslag ideaal is voor vetverbranding? Je hoeft dus geen extra koolhydraten op te nemen bij het ontbijt.

Kijk, Filip is jarig. Ik hap onbekommerd in de suikerrijke tompoes. Mijn vetpercentage kan tegen een stootje.

Bingo: vanavond opnieuw vetverbranding. Wanneer ik 8 kilometer vals plat opnieuw huiswaarts fiets.

 

Incasseer je fietsvergoeding

Ik bestuur één van de honderdduizenden salariswagens in België en grijp naast de fietsvergoeding voor woon-werk verkeer. Hoog tijd voor het mobiliteitsbudget. Geniet jij wel van een fietsvergoeding? Die bedraagt 23 cent per kilometer, belastingvrij.

Bingo: de meeste werkgevers betalen de fietsvergoeding ook voor je terugrit. Tel vanavond met de wind in je rug uit hoeveel euro jouw noeste trappen opbrengen.

Zet je in het wiel

Fiets je morgenochtend mee? De fietsostrade ligt er biljartvlak bij. Ik rij rustig en gezapig. Je herkent mij aan mijn ordinaire stadsfiets tussen de 450 bakfietsen, de supersnelle e-bikes en het peloton imitators van Peter Sagan.

Sportieve groeten,

Gert

 

Het Zweedse diner.

Dag sympathieke lezer. Dit is het verhaal over een etentje van twee dames en twee heren.

De twee mevrouwen en één meneer zijn prille en bescheiden studenten. De tweede meneer is een wijze ex-CEO. Wat staat er op het menu? Geen Leuvense Alma kost of veganistische stoofpotjes. Wel drie gangen met een goede Bordeaux om stevig door te boomen over de Zweedse inzichten van de ex-CEO. En dan heb ik het niet over Kottbullar van bij de Ikea.

Beste lezer, ik stel u de tafelgasten voor:

Annemie TurtelboomAnnemie Turtelboom, volksvertegenwoordiger, voormalig minister en de dame achter de Turteltaks. Houdt van A.F. Vandervorst en andere Belgische ontwerpers. Studeert vier maanden over financiën en globalisering aan Yale University in de Verenigde Staten.

Freya Vandenbossche

 

Freya Vandenbossche, volksvertegenwoordiger, voormalig minister en de dame achter de gesubsidieerde zonnepanelen. Houdt van Gent. Studeert klinische psychologie en loopt stage in de kinder- en jeugdpsychiatrie.

 

Roel DeseynRoel Deseyn, volksvertegenwoordiger, ambitie om ooit door te groeien tot minister en volgens Wikipedia de man achter de “studiewerkgroep financiën en fiscaliteit”. Houdt van Kortrijk en blaast met plezier de trombone. Roel werkt dit jaar zijn Master in de Rechten af.

 

Ronnie LetenRonnie Leten, voormalig CEO van het Zweedse Atlas Capco. Schreef samen met Paul Van Den Bosch een boekje “Act like a coach”. Onlangs te gast bij Friedl’ Lesage in Touché op Radio 1. Heeft u toen niet geluisterd? Download dan nu de podcast van dat programma en schuif meteen door naar 1u10min. Want daar gebeurt het, de volgende zes minuten.

 

Of u leest gewoon hieronder verder. Dan bent u meteen mee.

Wat zou Ronnie aan zijn studerende politieke disgenoten vertellen?

 

Het voorgerecht

Ronnie steekt van wal over zijn passage in Zweden bij Atlas Copco. Over de zelfredzaamheid van de Zweden. Ze riepen al “Yes we can!”  toen Obama nog een onbekende advocaat in Chicago was. De meeste Zweden bezitten een talent en komen op voor zichzelf. Dat betekent dus ook uw loopbaan vastpakken en zorgen dat u goed blijft in uw vak.

Annemie, Freya en Roel knikken instemmend. Want waarom zijn zij opnieuw student?

Annemie: “Om te herbronnen, om intellectueel bij te tanken.”

Freya: “Ik creëer meerwaarde voor mijn politiek werk.”

Roel: “De studie biedt nieuwe perspectieven. Het is een voorbereiding op later.”

 

De hoofdschotel

Ronnie komt op dreef: “zorg dat u mee bent, dat u digitaal geletterd bent, dat u intellectueel fit blijft gedurende een loopbaan van 45 jaren. Mensen zijn transformeerbaar. Ze bereiden zich best voor op een snel veranderende maatschappij”. Annemie, Freya en Roel luisteren geboeid. De boodschap van Ronnie past helemaal in hun studentikoze kraam. Leadership by example!Kottbullar

Dan kijkt Ronnie hen diep in de ogen: “jullie, beleidsmakers, moeten de transitie van loopbanen faciliteren”. Gefrons bij de studenten. “Wanneer mensen bijvoorbeeld op hun 45ste iets anders willen of moeten gaan doen, is een investering van een jaar of twee herscholen vereist. Terwijl ze geld nodig hebben voor hun studerende kroost of de renovatie van hun huis. Hoe gaan jullie die veranderende maatschappij in de juiste banen leiden?”

Annemie, Freya en Roel doen plots alsof ze een verdwaalde garnaal zoeken in hun Smorgasbord.

 

Het dessert

Ronnie sust: “ik geef jullie alvast een tip, jongelui. Dat maakt het makkelijker als u straks naar uw partijhoofdkwartier belt.  In Zweden krijgt u bij een loopbaanswitch een lening voor uw herscholing. Dat biedt comfort en veiligheid. Een vruchtbare voedingsbodem om op te leren.

Annemie, Freya en Roel fleuren op. Daar gaan ze morgen achteraan in de aula diep over nadenken. En in de namiddag snel twee minuten naar de parlementaire zitting om op het groene knopje te drukken.

Tijd voor een pousse-café!

 

En u ? Welke opleiding wil u nog graag volgen tijdens uw loopbaan?

Bij mij is dat een postgraduaat digitale marketing aan de HoGent.

Tot ziens, wie weet achteraan in de aula!

 

Bron foto’s: Wikipedia.org, Standaard.be, Humo.be, madeinlimburg.be

 

“Passie en twee rechterhanden”

Joel Reynaert werkt intussen vier jaar als zelfstandig schilder-decorateur. In zijn rugzak zit een half leven als Key Account Manager Business-to-Business. Een merkwaardige carrièreswitch.

Van Key Account Manager naar schilder-decorateur: het verhaal van Joel.Joel Reynaert

In de klas

Na mijn ontslag dacht ik twee weken grondig na over mijn persoonlijke missie. Ik draaide vastberaden de knop om en koos voor mijn passie om met verf en hout te werken. Op mijn 49ste zat ik opnieuw in de klas en vervolmaakte de technische opleiding schilder-decorateur aan Encora, het Centrum voor Volwassenenonderwijs in Antwerpen.

Tegenwind en aanmoedigingen

Je dient zo’n switch absoluut minutieus te overwegen. Vermijd een impulsieve bevlieging. Praat er over met je familie, vrienden of een loopbaancoach. Deel je idee met je netwerk. Wees gerust, er komt tegenwind. Maar ook massa’s aanmoedigingen.

Skills

Ik beschik over twee rechterhanden en heb aanleg voor techniek. Mijn opdrachten werk ik piekfijn en vakkundig af. De fysieke belasting van de job is heftig. De overstap deed soms pijn, letterlijk en figuurlijk. Dan is de ondersteuning van je omgeving welkom.

Daarnaast gebruik ik mijn commerciële en financiële skills als voormalig accountmanager. Dat helpt me bij mijn zelfstandig statuut. Ondanks de onzekerheid geniet ik van de vrijheid en autonomie.

Techniek is top

Ik betreur de onderwaardering van de technische studierichtingen. Een vak leren voelt bijna als een taboe. We programmeren onze studenten mentaal om voor een kennisberoep te kiezen. Bekeek je dat typerende filmpje “Twee miljoen communicatiewetenschappers en niemand die mijn kraan kan repareren” ? Het ging viraal en gaat over de kenniseconomie en de ware helden van deze tijd.

Mijn tip: Geef mensen die zoekende zijn in hun carrière de kans om tijdelijk te werken in een handelende doe-omgeving. Ik ben er van overtuigd dat we nieuw talent zullen ontdekken!

Bedankt Joel!

Ik schreef dit verhaal voor Jobat Vlaams-Brabant in het dossier technisch talent van 30 september 2017. Lees het Jobat artikel hier

 

 

Saskia en het bedrijfsrestaurant.

Grijpt u op een grimmige herfstavond weleens naast de afstandsbediening? Dan komen uw vermoeide handen misschien bij een goed boek uit.

Saskia De Coster wat alleen wij horen“Wat alleen wij horen” van Saskia De Coster is heerlijke ontdekking. Wat een talent uit eigen land. Wees gewaarschuwd, Herman Brusselmans en Griet Op De Beeck, zou ik hen zeggen bij een zondagochtend run in het park.

Lezen dus, dat meesterwerk. Vraagt u zich af of ik hier nu ook al recensies van romans ga schrijven? Wanhoop niet. Maar wat Saskia briljant doet, is op bladzijde 281 kleurrijk neerpennen hoe de diverse personages omgaan met een verandering buiten hun wil om. Ze moeten allen hun geliefde appartement verlaten.

Veranderen   

In welk typetje herkent u zich ?

  1. De vooruitvluchters

Managers zouden hen de early adopters noemen. Zonder omkijken, met open armen en rechtstreeks naar de nieuwe bestemming. Bijvoorbeeld: starten in een nieuwe functie. Of voortaan met de fiets naar het werk door de autovrije binnenstad. Of gebruikmaken van dat nieuwe industriële bedrijfsrestaurant: we hebben honger dus we tasten toe.

 

  1. De flirters

Ze komen al eens piepen. Kijken naar links en rechts.  Geven zich nooit echt helemaal over. Stellen uw geduld op de proef. En gaan finaal overstag. Zoals in: Na 25 gesprekken overstappen naar een nieuwe werkgever. Na drie zonnige zomers voortaan ook in de donkere maanden de fiets van stal halen als woon-werk vehikel. Of nadat u eerst bij uw collega’s hebt mogen proeven, zelf de de veganistische toer opgaan in het bedrijfsrestaurant.

 

  1. De gewoontedieren

De kans dat u tot deze groep behoort is zo groot als dat u twee maal per week een pikant avontuurtje beleeft met uw partner. 80% dus. Volgens onbetrouwbare statistieken. De meeste mensen zijn gewoontedieren. Het komt hun goed uit dat de ander de lastige knoop voor hen doorhakt.

Ontslag krijgen in plaats van zelf ooit de stap te zetten naar hun droomjob bijvoorbeeld. Of wachten tot de minister van Financiën hun bedrijfswagen zo zwaar belast dat ze hun fietsbanden oppompen om morgen naar het werk te trappen. Of de frietjes in het bedrijfsrestaurant links laten liggen omdat er alleen nog quinoa te verkrijgen is.

 

  1. De kuitenbijters

Darwin changeVan de onverzettelijke soort. Laten niet los, zou Saskia De Coster zeggen. Blijven hopen. Zich vastklampen aan het laatste vonkje hoop.  Volharden. Ontkennen zelfs de werkelijkheid.

Volgens Darwin de eerste afvallers. Staken tegen de verandering. Starten een petitie. Kijken samen nostalgisch terug hoe het in de jaren stilletjes zoveel beter was. Toen de frieten in het bedrijfsrestaurant nog het resultaat waren van het betere handsnijwerk.

 

  1. De dankbaren

Ze zijn blij met wat ze gekregen hebben en kijken vol vertrouwen naar de toekomst. Geen trekkers, wel ontvangers. Hun nieuwe job? Een nieuwe kans. U vindt ze op zondagochtend in een yoga sessie in het park. Of op zaterdagnamiddag bij het boekweitmeel in de Bio-planet. En ze glimlachen naar de nieuwe veggie kok in het bedrijfsrestaurant. .

 

Met welk typetje identificeert u zich? Morgen testen in het bedrijfsrestaurant?

Smakelijk.

Frederik Maesen: van stille stem tot 40.000 volgers.

Beloofd is beloofd. In mijn vorige blogpost kondigde ik een wandelend voorbeeld van Working Out Loud aan. Hoor het tromgeroffel en luister naar het verhaal van Frederik Maesen.

Frederik Maesen

Een boek

Kippenvel was mijn metgezel toen ik het boek “social technologies in business” las. De verschillende quotes verwoorden prachtig de gevoelens, ervaringen en meningen die ik al jaren heb, maar nooit zo helder kon formuleren.

Digitaal is het nieuwe normaal. Weet je, mijn ervaring met social tech projecteer je makkelijk naar jouw bedrijf!

Sinds ik startte met bloggen over mijn passie voor reizen, ontspint zich een nieuwe wereld. Er gebeuren dingen die ik voordien niet voor mogelijk hield.

Travelling out loud

Mijn motivatie om te starten met bloggen? Dat was niet om dingen te krijgen, maar om te geven zonder de verwachting iets terug te ontvangen. Eenvoudigweg om mensen die van gelijkaardige reizen dromen via sociale netwerken verder te helpen.

Working Out Loud in de praktijk dus. Het boek vertelt: “At the heart of #wol is networking, interaction with people on social media. But beware, it’s not the old-school way of networking. It’s not about getting things; it’s about giving, contributing to a community. Your knowledge, thoughts and ideas are a gift handed over in a generous, genuine way. The idea of generosity is key.

Mijn bonus? Ik verwachtte nooit dat “Working Out Loud” mijn persoonlijke groei zo zou boosten.

Frederirk Maesen travel foto

Travelblogger

Lezers reageren. Sommigen nemen contact op om me te bedanken, anderen delen hun eigen ervaringen of geven me tips voor een volgende trip.

Regelmatig ontdek ik dankzij deze virtuele contacten locaties ver van het massatoerisme.

De blog Rondreis West-Amerika en de travel community Gardafriends zijn twee van mijn toppers.

Het aanvankelijke doel van de Facebook community Gardafriends was tips en ervaringen over het Gardameer uitwisselen met enkele vrienden. Ondertussen staat de teller op meer dan 40.000 volgers. Samen met enkele andere kenners van het Gardameer beheer ik deze online community. In 2013 wonnen we de TNS Nipo Facebook Award!

Voortdurend groeit mijn netwerk met mensen met dezelfde passie voor reizen, social tech en fotografie. We delen online kennis, tips, ideeën en onze toekomstplannen.

40000 volgers

De kracht van social

Iedere dag opnieuw sta ik verstomd van je bereik met sociale netwerken zoals Facebook. Tijdens onze laatste vakantie plaatste ik bijvoorbeeld regelmatig ‘live updates’. Honderdduizenden mensen lazen mee.

Het leukste is de interactie. Een vraag stellen? Je ontvangt meestal een karrenvracht antwoorden van onbekenden. Er is altijd iemand die meer over het onderwerp weet dan jezelf. Dat is een fantastische meerwaarde. Dankzij social.

social technologies in business op de berg

Ook binnen jouw bedrijf

Ook binnen je bedrijf kan je deze werkwijze toepassen. Deel je ideeën en plannen op je Enterprise Social Network, zelfs onafgewerkt. Je gaat zeker in grote organisaties verwonderd zijn hoeveel respons je krijgt en hoeveel collega’s bereid zijn om je te helpen.

Dikwijls weten collega’s niet van elkaar wie met welke activiteit bezig is en welke kennis en ervaring er al in huis is. Er is altijd wel een collega die meer weet dan jij. Zonder een goed sociaal netwerk en de juiste bedrijfscultuur zal je dat echter nooit te weten komen…

social technologies in business in de trein

Sociale netwerken geven je een stem

Ik ben iemand die in een grote groep niet zo vlug het woord zal nemen. Dat hoeft niet te betekenen dat ik niets te zeggen heb.

Sinds mijn eerste kennismaking met sociale netwerken ging er een nieuwe wereld voor mij open. Waar ik vroeger soms moeite had om in een groep van pakweg 20 mensen mijn gedacht of idee te delen, doe ik dit nu zonder schroom in mijn blogs en online community’s. Daar maakt het niet uit of er nu 20, 200 of 200.000 lezers zijn.

Het is niet meer altijd de mondigste of de luidste die aan bod komt. Social tech geeft iedereen een stem. Sterker, met social tech ontdek je dat de personen die schijnbaar niets te zeggen hebben misschien juist heel wat kennis en ideeën willen delen.

Stel het juiste medium ter beschikking aan je medewerkers om hun kennis en mening te delen. Beeld je in welk potentieel talent er opduikt!

Uiteraard is de bedrijfscultuur bepalend. Mogen medewerkers hun ideeën, kennis en meningen delen op het Enterprise Social Network? Een uitdaging: durf je vraag  eens publiek aan het volledige bedrijf te stellen in plaats van je naaste collega’s. Je gaat merken dat er waarschijnlijk hulp en antwoorden uit een totaal onverwachte hoek gaan komen!

Mijn persoonlijke overtuiging is dat deze netwerken verder lopen over de grenzen van je organisatie. Zelfs sommige van je klanten zijn met jouw vragen bezig en helpen je graag verder.

#Hashtag

Sinds mijn eerste kennismaking met social tech is er één constante: steeds meer mensen leer ik eerst online kennen om ze vervolgens ook offline te ontmoeten. Hier spelen #hashtags de hoofdrol. Ze betekenen een van de krachtigste functionaliteiten die je in de verschillende sociale netwerken gebruikt.

De juiste hashtags brengen je heel snel tot de informatie die aansluit bij jouw interessegebied. Maar niet alleen tot de informatie, maar ook tot bij mensen er achter. Het is zoals het ‘offline’ netwerken, maar dan duizenden keren krachtiger!

De laatste jaren heb ik inspirerende mensen van over heel de wereld ontmoet. Dankzij hen maakte ik onvergetelijke momenten mee.

Hashtags betekenen een enorme meerwaarde in het Enterprise Social Netwerk van je bedrijf. We moeten stoppen met kennis in mailboxen te begraven. Deel informatie met de juiste hashtags op het bedrijfsnetwerk en kennis komt tot leven.

social technologies in business op de berg

From virtual life to real life

Door de hashtag #SocialTech heb ik bijvoorbeeld het boek van Isabel De Clercq ontdekt. Ik ontmoete haar eerst virtueel. Daarna in het echt. Hoe? Dat lees je in dit interview van mijn dochtertje Nena.

Nena Maesen

Kennis delen is kracht.

Het cliché dat kennis macht is gaat nog steeds op. Maar kennis delen is nog veel krachtiger. Deel mijn verhaal dus niet alleen met uw partner of uw collega. Uw hele netwerk mag meeluisteren.

Frederik.

 

Ook gastbloggen? Neem even contact met me op.

Sympathieke groeten, Gert.

 

"Life is a journey" – Een inspiratieblog voor mensen die hun talent willen ontplooien.

%d bloggers liken dit: